เฉินหยวนไม่รู้ว่าตัวเองดูเป็นคนแบบไหนในสายตาของพนักงานบัตเลอร์โรงแรมคนนี้
เปิดปากมาก็แนะนำห้องหรูที่สุดของตึกให้เขา คิดว่าเขาเป็นอะไรกันแน่?
หนุ่มรวยหล่อเหรอ?
บังเอิญจัง ก็ผมนี่แหละ!
เฉินหยวนตอบตกลงทันที “ได้สิ ดูห้องได้ไหม?”
“ได้แน่นอนค่ะ คุณอยากดูห้องเมื่อไหร่คะ?”
“ตอนนี้”
เฉินหยวนแทบรอไม่ไหว อยากไปเห็นบ้านหรูระดับท็อปของเชินเจิ้นแล้ว
“ตอนนี้เลยเหรอคะ? ได้ค่ะ คุณเฉิน รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันเรียกคนมาพาคุณไปดูห้องค่ะ”
พนักงานบัตเลอร์สาวคนนี้เป็นพนักงานของโรงแรมราฟเฟิลส์ ไม่ใช่พนักงานของคอนโดราฟเฟิลส์ แม้จะอยู่ในเครือเดียวกัน แต่ก็เป็นคนละหน่วยงาน
แต่พนักงานภายในติดต่อกันได้ บัตเลอร์สาวจึงช่วยเรียกผู้จัดการอสังหาฯ ของคอนโดราฟเฟิลส์มาให้…ซึ่งเป็นบัตเลอร์เหมือนกัน
บัตเลอร์เต็มไปหมดเลย
เฉินหยวนพบว่าหลังจากตัวเองมีเงิน รอบตัวก็มีบัตเลอร์โผล่มาเป็นกอง
ไม่นานเสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น บัตเลอร์สาวเดินไปเปิดประตู ผู้จัดการอสังหาฯ ของคอนโดราฟเฟิลส์มาถึงแล้ว
ผู้จัดการอสังหาฯ เป็นหญิงวัยประมาณสามสิบ รูปร่างสูงหนึ่งเมตรหกสิบห้า สัดส่วนสมส่วน ให้ความรู้สึกเป็นสาวสวยมีความรู้
หญิงสาวเดินเข้ามาแล้วตรงไปหาเฉินหยวนที่นั่งอยู่บนโซฟา
เฉินหยวนลุกขึ้นยืน
บัตเลอร์ยื่นมือออกมาก่อน “สวัสดีค่ะ คุณเฉิน ฉันเป็นผู้จัดการอสังหาฯ ของคอนโดราฟเฟิลส์ ชื่อลูซี่ คุณเรียกฉันแบบนี้ได้เลยค่ะ”
เฉินหยวนพยักหน้า จับมือกับลูซี่ “สวัสดีครับ ลูซี่…คุณลูซี่”
ตอนแรกเฉินหยวนเกือบเรียกเธอว่าป้า แต่ก็รีบกลืนคำกลับลงไป
เสียมารยาทเกินไปหน่อย
“คุณอยากดูห้องหรูที่สุดของเราใช่ไหมคะ?”
เฉินหยวนพยักหน้า
“ได้ค่ะ คุณเฉิน เราไปดูห้องกันได้เลย” ลูซี่ชักมือกลับ น้ำเสียงเจือความขอโทษเล็กน้อย “แต่ก่อนดูห้องเราต้องตรวจสอบทรัพย์สินก่อน คุณพอจะแสดงหลักฐานทรัพย์สินได้ไหมคะ…อืม แค่ยืนยันว่ามีทรัพย์สินห้าสิบล้านก็พอค่ะ”
บัตเลอร์โรงแรมพูดแทรกขึ้นมา “คุณเฉินไม่ต้องตรวจสอบก็ได้ใช่ไหมคะ?”
สีหน้าลูซี่เต็มไปด้วยความขอโทษ “เมื่อไม่กี่วันก่อนประชุม หัวหน้ากำชับเป็นพิเศษ ฉันเองก็ทำอะไรไม่ได้ค่ะ”