หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย ผมมีเงินใช้จ่ายวันละร้อยล้านดอลลาร์

ตอนที่ 15 หลังจบเกณฑ์ ฉันได้เงินค่าขนมวันละร้อยล้านดอลลาร์ — ตอนที่ 15 รายงานตัววันเปิดเทอม พี่สาวที่ปรึกษาประจำห้อง

8 นาที· 1.7K คำ

เฉินหยวนขับบราบัส XLP800 4×4 ออกถนนทันที

รถกระบะคันนี้ยาว 5,332 มิลลิเมตร สูง 2,296 มิลลิเมตร เมื่อขับอยู่บนถนนก็เหมือนมองลงมาจากที่สูง ทัศนวิสัยเหนือกว่ารถคันอื่น มองไปทางไหนก็ไม่มีอะไรบดบังสายตา

รถออฟโรดทั่วไปถ้าสูงถึงหนึ่งเมตรแปดก็ถือว่าเป็นรถใหญ่แล้ว แต่รถ XLP800 4×4 คันนี้สูงถึงสองเมตรยี่สิบเก้า เกือบสองเมตรสาม ขับอยู่บนถนนราวกับสัตว์ร้ายที่หลุดออกจากกรง

เฉินหยวนขับรถกระบะออฟโรดคันนี้กลับไปยังโรงแรมราฟเฟิลส์ ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องยนต์

ตลอดทางมีคนหันมามองกันเป็นแถว เขาเห็นคนเดินถนนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล็งกล้องใส่ไม่ต่ำกว่าหนึ่งคน

กลับถึงโรงแรมแล้ว เฉินหยวนจอดรถด้วยตัวเอง ก่อนขึ้นไปยังห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของโรงแรมราฟเฟิลส์

อย่างไรเสียก็จ่ายเงินจองห้องพักไปตั้งแสนห้าหมื่นหยวน จะปล่อยห้องว่างโดยไม่เข้าพักได้อย่างไร

เขาสั่งแมคโดนัลด์มาส่ง กินมื้อดึกเสร็จก็ไถติ๊กต็อกอยู่พักหนึ่ง จากนั้นเฉินหยวนจึงอาบน้ำแปรงฟันแล้วเข้านอน

……

วันที่ 31 สิงหาคม วันเสาร์

วันนี้เหมาะแก่การแต่งงาน เปิดเนตร ประกอบพิธีบวงสรวง และขอพร ไม่เหมาะแก่การขุดบ่อ ขุดดิน ก่อเตา และตัดผม

เฉินหยวนตื่นแต่เช้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย

เสื้อด้านในเป็นเสื้อยืดสีขาวของ LV ส่วนเสื้อคลุมเป็นแจ็กเก็ตเบสบอลสีเทาอ่อน ลายการ์ตูนของ LV จับคู่กับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ให้กลิ่นอายสตรีตอย่างเต็มเปี่ยม

ส่วนกางเกงเป็นกางเกงขากว้างสีเทาเข้มที่มีดีไซน์เก๋ไก๋ เขาสวมรองเท้าผ้าใบทรงอวบสีขาวสลับฟ้า

อย่างที่คนโบราณว่าไว้ คนเราต้องแต่งตัว ม้าต้องมีอาน พอเปลี่ยนมาใส่ชุดนี้ เฉินหยวนก็แทบจะกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับภาพจำของลูกเศรษฐีในสายตาผู้คน

เฉินหยวนไม่คิดจะทำตัวเหมือนพระเอกนิยายบางคนที่ทั้งที่รวยมาก แต่กลับใส่เสื้อผ้าตลาดนัด เขาตั้งใจจะอวดความร่ำรวยให้เห็นกันชัด ๆ แค่คนอื่นมองเขาแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกเศรษฐี ไม่ใช่พวกกระจอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป