ลานด้านหลังที่ว่าการอำเภอ
จางหู่สั่งให้คนนำหวังต้ากุ้ยไปส่งรักษาบาดแผล จากนั้นก็ให้คนตรวจนับซากปีศาจสุนัขที่หยางเซียวนำกลับมา
เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบการตรวจนับรีบวิ่งมารายงานด้วยเสียงสั่นเครือ
“มีปีศาจสุนัขทั้งหมด 37 ตัว ในจำนวนนั้นมีจ่าฝูงที่อยู่ขั้นหลอมกายระดับ 9 อยู่ 1 ตัว!”
เหล่าเจ้าหน้าที่โดยรอบสูดหายใจเฮือก สายตาที่มองหยางเซียวเต็มไปด้วยความยำเกรง
จางหู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปทางหยางเซียว
“ตามข้ามา”
เขาพาหยางเซียวเข้าไปในห้องด้านข้าง แล้วหยิบสมุดบัญชีกับลูกคิดออกมา
“ปีศาจสุนัข 37 ตัว ในจำนวนนี้เป็นปีศาจสุนัขธรรมดา 36 ตัว และจ่าฝูงขั้นหลอมกายระดับ 9 อีก 1 ตัว”
จางหู่คำนวณพลางกล่าวว่า “ปีศาจสุนัขธรรมดาแต่ละตัวมีค่าความชอบ 10 แต้ม ส่วนปีศาจที่อยู่ขั้นหลอมกายระดับ 9 ตามกฎแล้วมีค่าความชอบ 50 แต้ม”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนมองหยางเซียว
“แต่ครั้งนี้สถานการณ์พิเศษ จ่าฝูงปีศาจสุนัขดุร้ายยิ่งนัก เจ้าสังหารมันได้ด้วยตัวคนเดียว ความชอบย่อมมากกว่าเดิม”
จางหู่ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ข้าจะนับให้เจ้า 100 แต้ม”
ดวงตาหยางเซียวเป็นประกาย
ค่าความชอบ 100 แต้ม!
นั่นเทียบเท่ากับการสังหารปีศาจขั้นหลอมกายธรรมดาถึง 10 ตัวเลยทีเดียว!
“ดังนั้น” จางหู่คำนวณต่อ “ปีศาจสุนัขธรรมดา 36 ตัว ได้ค่าความชอบ 360 แต้ม จ่าฝูง 1 ตัว ได้ 100 แต้ม”
“รวมทั้งหมด 460 แต้ม”
จางหู่วางลูกคิดลง มองหยางเซียวด้วยแววตาชื่นชม
“หยางเซียว เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่หมายถึงอะไร?”
หยางเซียวส่ายหน้า
“ในที่ว่าการอำเภอเซียงอวิ๋น นอกจากข้ากับหลี่เถี่ยแล้ว ยังไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดสะสมค่าความชอบได้มากเพียงนี้”