“มีปราณปีศาจ...”
ภายใต้การเสริมพลังของคุณสมบัติ【ดมกลิ่นวิญญาณ】ประสาทรับกลิ่นของหยางเซียวเฉียบคมอย่างยิ่ง
ปราณปีศาจสายนั้นเบาบางมาก แต่เขามั่นใจว่ามันอยู่ในหมู่บ้านตระกูลหลี่
เขายืนนิ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ร่องรอยของปีศาจแทบจะอยู่ตรงหน้าแล้ว หลี่เถี่ยออกตรวจตราทุกวันจริงหรือที่ไม่พบร่องรอยของมารปีศาจเลยแม้แต่น้อย?
หรือว่า...เขากำลังปิดบังอะไรอยู่?
หยางเซียวเหลือบมองหลี่เถี่ยอย่างแนบเนียน พยายามจับพิรุธจากสีหน้าของหัวหน้ามือปราบคนที่สองผู้นี้
หลี่เถี่ยยังคงยิ้ม ก่อนผายมือเชื้อเชิญ
“เตรียมสำรับไว้เรียบร้อยแล้ว หัวหน้ามือปราบหยาง เชิญเถิด”
“หัวหน้ามือปราบหลี่” หยางเซียวเอ่ยขึ้นฉับพลัน พลางเงยหน้ามองหลี่เถี่ย “ในเมื่อผู้สูญหายถูกปีศาจจากหลังเขาลักพาตัวไป เหตุใดปราณปีศาจในหมู่บ้านจึงเข้มข้นกว่า?”
รอยยิ้มของหลี่เถี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง “หัวหน้ามือปราบหยางหมายความว่าอย่างไร?”
หยางเซียวปิดสมุดรายชื่อ ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากลานบ้าน
“แค่ถามไปอย่างนั้น”
แววตาของหลี่เถี่ยหม่นลงเล็กน้อย ก่อนจะรีบตามไป “หัวหน้ามือปราบหยางจะไปที่ใด?”
หยางเซียวไม่หันกลับ เดินไปทางตะวันออกตามถนนในหมู่บ้าน
“เดินดูไปเรื่อย”
จ้าวเถี่ยหนิวกับพวกเดินตามหลัง สีหน้าระแวดระวัง มือแตะด้ามดาบพร้อมชักออกมาได้ทุกเมื่อ
ระหว่างทาง ชาวบ้านตระกูลหลี่ที่เห็นหยางเซียวเดินเข้าไปใกล้ต่างพากันหลบไปแต่ไกล
ทว่าพอเห็นเหล่ามือปราบมารวมตัวกันยามค่ำคืน ก็มีคนใจกล้าบางส่วนแอบตามอยู่ห่าง ๆ อยากรู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ปกติหลี่เถี่ยคงไล่พวกเขาไปแล้ว แต่ตอนนี้เขาไม่มีแก่ใจจะสนใจ
ขณะนี้ในใจเขาเต็มไปด้วยคำถาม แต่เมื่อเห็นหยางเซียวมีท่าทีสงบนิ่ง ก็ยากจะคาดเดาความคิดของอีกฝ่าย
หยางเซียวตามกลิ่นปราณปีศาจไปจนถึงสุดเขตด้านตะวันออกของหมู่บ้าน