กู้สวินกำลังเขียนแผนงานอยู่พอดี จึงกดเปิดเอกสารขึ้นมาดูอย่างสะดวกมือ พอเห็นข้อมูลข้างในก็อดถามไม่ได้
“เยี่ยนจือ นายทำพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
แผนงานที่จัดทำขึ้นสำหรับพลังพิเศษทางจิตโดยเฉพาะ แถมระดับการฝึกยังเหมาะกับเด็กอีกด้วย ละเอียดเกินไปแล้ว
ไม่ใช่แค่ฉบับนี้
ไม่ว่าจะเป็นของเขาหรือของเสี่ยวอวิ๋นชวน ทุกฉบับล้วนปรากฏขึ้นได้อย่างเหมาะเจาะ ทั้งเรื่องเสบียงและทุกจุด
ทุกอย่างครบถ้วน
ลู่เยี่ยนจือเอนพิงโซฟาเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรตอบเรื่องประสบการณ์ของตัวเองอย่างไร มันช่างแปลกประหลาดและวกวนเหลือเกิน
“ถ้าฉันบอกว่าฉันเป็นคนที่ได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง นายจะทำยังไง”
กู้สวินพินิจเขาอย่างจริงจัง ก่อนจะยิ้มออกมา
“งั้นชาติที่แล้วพวกเราตายกันหมดเลยเหรอ”
ลู่เยี่ยนจือคลายหัวไหล่ เอนตัวพิงพนัก “อาจจะ”
ปลายนิ้วของกู้สวินยังคงเคาะแป้นพิมพ์ต่อไป สีหน้าไม่เผยอารมณ์ใด ๆ “น่าสมเพชจริง ๆ”
ด้วยความสามารถของตระกูลพวกเขาตั้งหลายตระกูล กลับตายกันได้เสียอย่างนั้น!
แววตาของลู่เยี่ยนจือเจือรอยยิ้ม “บางทีสวรรค์อาจมอบโชคทั้งหมดให้คนอื่นไปแล้ว”
กู้สวินเดาออกทันทีว่าคนคนนั้นเป็นใคร
“เจียงฮ่าวอวี่”
มิน่าล่ะ เยี่ยนจือถึงปล่อยให้เสี่ยวอวิ๋นชวนลงมือ
“แต่น้องสาวล่ะ เรื่องนั้นมันยังไง”
พวกเขาลงมืออย่างมีเหตุผล แต่ซูเสี่ยวหม่านดูไม่เหมือนคนที่แค้นเพราะรักกลายเป็นชัง ทั้งท่าทีที่แทบอยากฆ่าเจียงฮ่าวอวี่ให้ตายของเธอนั่นอีก
ต่อให้เป็นศัตรูก็ยังไม่ถึงขั้นนั้น
“ไม่รู้”
ลู่เยี่ยนจือเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
กู้สวินอดหัวเราะไม่ได้
“ยังมีเรื่องที่นายไม่รู้อีกเหรอ”
เมื่อลู่เยี่ยนจือนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นช่วงนี้ ก็เริ่มปวดหัว ทุกเรื่องล้วนอยู่นอกเหนือแผนของเขา
“พูดจาเหลวไหลแบบนั้นนายก็เชื่อ”