สามวันผ่านไปเร็วมาก
ในช่วงสามวันนี้ เจ้าเหล่ยกับหลินเสี่ยวแทบจะอาศัยอยู่ในบริษัท
พวกเขาทำตามที่ฉินม่อสั่ง โดยค้นหา คัดกรอง และจัดหมวดหมู่วิดีโอสั้นนับหมื่นคลิปจากอินเทอร์เน็ต จากนั้นเขียนโปรแกรมอัตโนมัติเพื่อสมัครบัญชีหลายร้อยบัญชีและปล่อยเนื้อหาลงไปตามหมวดหมู่
ส่วนฉินม่อก็ขัดเกลารายละเอียดของอัลกอริทึมแนะนำต่อไป เขาปรับลดความซับซ้อนบางส่วนจากระบบแนะนำที่เคยทำในชีวิตก่อนหน้า เพื่อให้เซิร์ฟเวอร์ช่วงแรกสามารถรองรับได้ แต่ตรรกะหลักยังคงเดิม
โมดูลน้ำหนักพฤติกรรม แท็กความสนใจ และ Collaborative Filtering ถูกสร้างขึ้นเบื้องต้นเสร็จหมดแล้ว
ทุกอย่างพร้อม
คืนที่ติ๊กต็อกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เจียงโยวโยวเปิดห้องไลฟ์ใน Douyu
ในฐานะหนึ่งในสตรีมเมอร์ที่ดังที่สุดของ Douyu ห้องไลฟ์ของเธอมีคนดูประจำสามถึงสี่แสนคน กลุ่มแฟนคลับส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาและคนทำงานวัยเริ่มต้น
"ทุกคนจ๋า สวัสดีตอนกลางคืนนะคะ"
เจียงโยวโยวโบกมือให้กล้อง พร้อมรอยยิ้มหวาน
ข้อความแชทถล่มทันที
"เทพธิดาจ๋า สวัสดีตอนกลางคืน!"
"วันนี้ดูมีความสุขจัง เก็บเงินได้เหรอ?"
"โยวโยววันนี้ใส่ชุดอะไร ขอดูหน่อย ขอดูหน่อย!"
เจียงโยวโยวยิ้ม แล้วเปลี่ยนชื่อห้องไลฟ์
"คืนนี้ไม่เล่นเกม จะมาแนะนำของดีให้ทุกคน"
"ของดีอะไร?"
"ของดีอะไร?"
"ไม่ใช่โฆษณานะ?"
"โยวโยวรับเงินมาเหรอ?"
"ไม่ใช่โฆษณา"
เจียงโยวโยวพูดอย่างจริงจัง
"เป็นแอปใหม่ที่รุ่นพี่ฉันทำเอง ชื่อว่าติ๊กต็อก เปิดตัวคืนนี้อย่างเป็นทางการ ฉันรับปากว่าจะช่วยโปรโมต"
แชทเงียบไปสองวินาที
แล้วก็ระเบิด
"มาอีกแล้วเหรอ!"
"ฉินม่อนั่นอีกแล้ว?"
"ฮ่าๆๆๆ ขำจะตาย รอบสามแล้วนะ โยวโยวรุ่นพี่เธอยังไม่เลิกอีกเหรอ?"
"ครั้งที่แล้วแอปชื่ออะไรนะ? ฉันโหลดสมัครแล้ววันรุ่งขึ้นมันก็เจ๊งเลย"
"สงสารโยวโยวจัง พยายามช่วยรุ่นพี่ขนาดนี้ แต่ทุกทีก็เสียเปล่า"
"พูดจริงนะ ฉันว่าฉินม่อไม่เหมาะจะสตาร์ทอัพเลย หางานทำดีกว่า"
"เห็นด้วยๆ โยวโยวคิดจะเปลี่ยนคนที่ตามจีบไหม?"
พอเห็นข้อความสุดท้าย หน้าเจียงโยวโยวก็แดงระเรื่อ แต่กลับมาเป็นปกติเร็วมาก แสร้งทำเป็นโกรธ
"เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว! ครั้งนี้มันต่างออกไปจริงๆ!"
เธอมองเวลา
"ขาดีกว่าเที่ยงคืน อีกเดี๋ยวก็เปิดตัวแล้ว ฉันจะโหลดเดี๋ยวนี้ ทุกคนโหลดตามมาด้วยนะ"
ว่าแล้วเธอก็หยิบมือถืออีกเครื่องขึ้นมา เปิดแอปสโตร์
ค้นหา "ติ๊กต็อก"
ดาวน์โหลด
ติดตั้ง
รวดเดียวเสร็จ
"ติดตั้งเสร็จแล้วๆ!"
เจียงโยวโยวเปิดติ๊กต็อก โลโก้เรียบๆ แวบขึ้นมา แล้วก็หน้าจอเริ่มต้นสีดำ วินาทีต่อมา วิดีโอหนึ่งก็เล่นอัตโนมัติ
ในภาพ เด็กผู้ชายใส่ชุดเอี้ยมยืนอยู่บนโซฟา หลับตา มือขวากำหลวมๆ ยกขึ้นข้างปาก สีหน้าเคลิบเคลิ้ม
เพลงประกอบเป็นเพลงภาษากวางตุ้งเก่ามาก
เด็กน้อยเอียงคอไปมาตามทำนอง พอถึงท่อนฮุค เขาอ้าปากกว้าง แต่เสียงที่ออกมาเพี้ยนสุดๆ เหมือนแมวร้องหาคู่
สุดยอดคือสีหน้าเขาจริงจังมาก ดูดด่ำกับเสียงเพลงของตัวเองสุดๆ ขัดกับใบหน้าเด็กไร้เดียงสาอย่างแรง
เจียงโยวโยวหัวเราะออกมาพรืด
"ฮ่าๆๆๆ เด็กคนนี้น่ารักจัง!"
เธออยากดูซ้ำหลายๆ รอบโดยอัตโนมัติ แต่นิ้วดันปัดขึ้นไปโดยไม่ตั้งใจ วิดีโอใหม่เด้งขึ้นมา
คราวนี้เป็นหมาฮัสกี้
มันพยายามกระโดดจากโซฟาไปบนโต๊ะกาแฟ แต่กะระยะผิด กลางอากาศมันกางขาทั้งสี่ แล้วหล่นตุ้บลงพื้น ร้อง "โฮ่งงง" อย่างน่าสงสาร
"พุ้ย......"
เจียงโยวโยวขำจนถือโทรศัพท์แทบไม่ไหว
แชทก็ตามมาด้วยการป่วนหนัก
"ฮ่าๆๆๆ อะไรวะเนี่ย?"
"ขำจะตาย หมาตัวนี้!"
"ลิงก์ไหน ลิงก์ไหน! ฉันอยากโหลดไปดูบ้าง!"
"เดี๋ยวก่อนนะ ทุกคน ฉันมาดูโยวโยว ทำไมกลายเป็นดูเธอไถมือถือแล้ว?"
เจียงโยวโยวไม่มีเวลาดูแชทเลย
เธอลืมไปสนิทว่ากำลังไลฟ์อยู่ นิ้วปัดขึ้นเรื่อยๆ
วิดีโอที่สาม เด็กหญิงคนหนึ่งเรียกคนแปลกหน้าข้างถนนว่าพ่อ สีหน้าคนที่ถูกเรียกแต่ละคนตลกไม่ซ้ำกัน
วิดีโอที่สี่ สองตาหลานตากำลังเล่นหมากรุกในสวนสาธารณะ คนหนึ่งจะขอแก้ตา อีกคนเอากระดานหมากฟาดหน้าผาก
ที่ห้า
ที่หก
เจียงโยวโยวหัวเราะจนฟุบกับโต๊ะ น้ำตาคลอ
คนดูในไลฟ์เริ่มร้อนใจ
"ไม่ใช่ โยวโยวพูดอะไรหน่อยสิ!"
"เธอเมินเราเลยนะเนี่ย"
"ฉันไปโหลดบ้างละ เดี๋ยวมาคุย"
"จากประสบการณ์หลายปีของฉัน นี่แหละที่เขาเรียกว่าลืมทุกอย่างเพราะความสนุก"
"พวกเธอไปโหลดกันเถอะ ฉันแค่แว้บไปดูแป๊บเดียว"
"ไปละๆ"
แล้วจำนวนคนดูในไลฟ์ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
เจียงโยวโยวเงยหน้าขึ้นมาช้าไปนิด มองแชทที มองจำนวนคนดูที พบว่าลดไปเกือบครึ่ง
ถ้าเป็นปกติเธออาจจะตกใจ
แต่ตอนนี้เธอแค่เช็ดน้ำตาที่หัวเราะออกมา แล้วโบกมือให้กล้อง
"เอ่อ พวกคุณไปโหลดติ๊กต็อกก่อนเถอะ"
"มันตลกจริงๆ"
"พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ"
พูดจบ
ก็ก้มหน้าไถวิดีโอต่อ
......
เช้าวันรุ่งขึ้น
ตอนที่ฉินม่อเปิดประตูห้องทำงาน เจ้าเหล่ยกำลังนั่งอยู่หน้าคอม จอภาพแสดงข้อมูลหลังบ้านที่กำลังรีเฟรช
นิ้วของเขาสั่นเล็กน้อยบนเมาส์
"หัว... หัวหน้า"
เสียงของเจ้าเหล่ยล่องลอยเหมือนเหยียบอยู่บนปุยเมฆ
ฉินม่อเดินเข้าไป วางนมถั่วเหลืองกับปาท่องโก๋ที่ถือมาบนโต๊ะ
"มีอะไร?"
"คุณ... คุณดูเองเถอะ"
เจ้าเหล่ยหลีกที่ ชี้ไปที่หน้าจอ
ฉินม่อก้มเข้าไปดู
ข้อมูลเรียลไทม์หลังบ้านแสดงว่า ผู้ใช้ที่ลงทะเบียนติ๊กต็อกทะลุแปดหมื่นคนแล้ว
ตั้งแต่เที่ยงคืนเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ไม่ถึงเก้าชั่วโมง แปดหมื่น
สำหรับแอปใหม่ที่ไม่มีทรัพยากรโปรโมต ไม่มีช่องทาง Traffic เลยสักนิด ตัวเลขนี้เกินคำว่า "ใช้ได้" ไปแล้ว
สีหน้าฉินม่อไม่เปลี่ยนไปเท่าไร เขาแค่ยกนมถั่วเหลืองขึ้นจิบ
"ก็ใช้ได้"
"ก็ใช้ได้งั้นเหรอ?"
เสียงของเจ้าเหล่ยพุ่งสูงขึ้นแปดระดับ เสียงแทบแหบ
"หัวหน้า แปดหมื่นนะ! ไม่ใช่แปดพัน แต่แปดหมื่น! ซอฟต์แวร์ไลฟ์สไตล์ท้องถิ่นที่เราเคยทำมา สองเดือนถึงเก็บได้หนึ่งหมื่นยูสเซอร์ แต่นี่คืนเดียวแปดหมื่นแล้ว!"
หลินเสี่ยวก็แทรกเข้ามา ดันแว่น แล้วก้มจ่อหน้าจอ สำรวจอย่างละเอียดหลายรอบ เหมือนจะยืนยันว่าตัวเลขนั้นตาไม่ได้ฝาด
"แล้วยังขึ้นอีก"
เสียงเขาเองก็สั่นเช่นกัน
"อัตราการเติบโตนี้ เร็วกว่าซอฟต์แวร์ไหนๆ ที่เราเคยทำมา"
ฉินม่อวางนมถั่วเหลือง ก้มลงกดไม่กี่ปุ่มบนคีย์บอร์ด เรียกหน้าแดชบอร์ดข้อมูลละเอียดขึ้นมา
ผู้ใช้ลงทะเบียน แปดหมื่นสี่พันคน
ผู้ใช้ที่แอคทีฟ หกหมื่นสองพันคน
ระยะเวลาการใช้งานเฉลี่ยต่อคน ยี่สิบสามนาที
เจ้าเหล่ยตะลึงค้าง
"ยี่... ยี่สิบสามนาที?"
ข้อมูลนี้เลิกเรียกว่าดีแล้ว เรียกว่าเหลือเชื่อ
แอปที่เพิ่งออนไลน์ไม่ถึงเก้าชั่วโมง ผู้ใช้โดยเฉลี่ยใช้เวลาในนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง
นี่มันอะไรกัน?
แอปที่โตเต็มที่มากมาย ระยะเวลาการใช้เฉลี่ยต่อคนสิบนาทีก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว
หลินเสี่ยวไม่รู้ว่าตอนไหนหยิบบุหรี่ออกมาจากลิ้นชักคาบปากไว้ ไม่ทันได้จุด พูดไม่ชัด
"หัวหน้า นี่พวกเรากำลังจะรวยแล้วใช่ไหม?"