กู้เสี่ยวหนวนถูกเสียงโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น เธอมองดูเวลา ตอนนี้เป็นตีห้ายามเช้า
ลู่อีเฉินที่กอดเธอจากด้านหลังดูเหมือนจะถูกปลุกด้วย เขาพึมพำอะไรบางอย่างแล้วขยับตัว กู้เสี่ยวหนวนเอื้อมมือไปรับสาย เสียงของจี้เซี่ยงหนานดังมาจากปลายสาย
“เธออยู่บ้านหรือเปล่า”
“อยู่ มีอะไรเหรอ”
“……อาหารของเธอล่ะ”
กู้เสี่ยวหนวนหันกลับไปมองลู่อีเฉิน เขาพยายามดึงเธอกลับเข้าไปกอด แขนที่โอบเอวเธอออกแรงรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“เขาอยู่ข้างฉัน มีอะไรเหรอ”
กู้เสี่ยวหนวนนอนลงในอ้อมกอดของเขาตามแรงดึง ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าพ่อแก่จงใจถามถึงเขาทำไม
“กงหลินถูกโจมตีแล้ว”
นิ้วมือที่กำโทรศัพท์ของกู้เสี่ยวหนวนเกร็งแน่น “เกิดขึ้นอีกแล้วเหรอ เข้าใจแล้ว”
“ครั้งนี้ไม่เหมือนคราวก่อน กงหลินไม่ได้ตาย แค่ถูกโจมตีด้วยวิธีพิเศษบางอย่าง น่าจะเป็นเรื่องบาดหมางส่วนตัวเสียมากกว่า”
จี้เซี่ยงหนานถอนหายใจ “เขาไม่ได้ทำอะไรอาหารของเธอใช่ไหม”
“ไม่ แต่เขาเสนอจะแลกเปลี่ยนกับฉัน”
จี้เซี่ยงหนานหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า สมกับเป็นเขาจริง ๆ “เสี่ยวหนวน เลือดของลู่อีเฉินดึงดูดแวมไพร์ส่วนใหญ่ได้อย่างมาก เธออ่อนแอเกินไปจริง ๆ”
“……ฉันรู้” กู้เสี่ยวหนวนพึมพำเบา ๆ แต่เธอจะทำอะไรได้ เวลาและพลังใช่ว่าจะมีก็มีได้ทันที
ยิ่งไปกว่านั้น สัญญาแห่งเลือดก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน กะทันหันจนเธอไม่ได้เตรียมตัวไว้เลยแม้แต่น้อย