สถานที่จัดงานซาลอนวรรณกรรมอยู่ในหอศิลป์ของสวนสาธารณะกลางขนาดใหญ่ หอศิลป์ตั้งอยู่ใจกลางสวน และมักจัดนิทรรศการทางวัฒนธรรมต่าง ๆ อยู่เสมอ
สวนสาธารณะกลางแห่งนี้เป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กชื่อดังของเมืองที มีพื้นที่กว้างใหญ่มาก
จากประตูตะวันออกไปประตูตะวันตก ไม่ใช่ระยะทางสั้น ๆ เป็นเส้นตรงเหมือนในแผนที่
กู้เสี่ยวหนวนขับรถเข้าไปจอดในลานจอดรถใกล้ประตูตะวันตก ถ้าเดินมาจากประตูตะวันออกด้วยความเร็วปกติของคน ต่อให้วิ่งก็ยังต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง
เธอมองลู่อีเฉินที่เอนพิงเบาะข้างคนขับ หลับตาอยู่เหมือนเดิม แล้วตัดสินใจปล่อยให้เขานอนต่ออีกสักพัก
กู้เสี่ยวหนวนสวมหมวกเบสบอล นั่งอยู่ตรงเบาะคนขับ ฟุบกับพวงมาลัยพลางเลื่อนดูโทรศัพท์
เมื่อเห็นข้อมูลหนังสือเล่มใหม่ของลู่อีเฉินบนอินเทอร์เน็ต เธอก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เขาเป็นม้ามืดหน้าใหม่ก็จริง แต่กระแสตอบรับของหนังสือเล่มนี้จะร้อนแรงเกินไปหรือเปล่า? ถึงขั้นมีบริษัทภาพยนตร์บางแห่งติดต่อมาพูดคุยเรื่องลิขสิทธิ์หนังสือที่เขากำลังเขียนอยู่แล้ว
กู้เสี่ยวหนวนหันมองเขาด้านข้าง ด้วยหน้าตาของลู่อีเฉิน กระแสนี้คงถูกผลักดันขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้อีกครั้ง ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นจะให้ความสำคัญกับเขาขนาดนี้
ยอดคนในหมู่มนุษย์ก็หมายถึงเขานั่นแหละ
เวลาผ่านไปทีละนาที กู้เสี่ยวหนวนคำนวณเวลาในใจ คิดว่าเด็กสาวคนนั้นน่าจะใกล้มาถึงแล้ว
“ลู่อีเฉิน?” เธอตบไหล่ชายหนุ่มบนเบาะข้างคนขับ “ตื่นได้แล้ว อย่าเพิ่งนอนต่อ”