สำนักพิมพ์ที่ลู่อีเฉินมาเป็นสำนักพิมพ์กระแสหลัก เคยตีพิมพ์ผลงานมีชื่อเสียงมามากมาย กู้เสี่ยวหนวนนั่งรออยู่ด้านนอก สำนักพิมพ์ที่เธออยู่ก็เป็นแค่สำนักพิมพ์ที่มีผลงานพอใช้ได้เท่านั้น ถ้าสำนักพิมพ์แห่งนี้คุยกับลู่อีเฉินละก็…พี่หลิวคงหมดโอกาสแล้ว
มีคนเคาะประตูกระจกเบา ๆ กู้เสี่ยวหนวนหันไปมอง หญิงสาวร่างสูงโปร่งหน้าตาสะสวยยืนอยู่ด้านนอก เมื่อเห็นกู้เสี่ยวหนวนมองมา เธอก็ยกนิ้วส่งสัญญาณเรียกเบา ๆ
กู้เสี่ยวหนวนเลิกคิ้ว ลุกขึ้นเดินไปหา
“คุณจี้ตามหาคุณค่ะ มากับฉันนะคะ”
เมื่อเห็นกู้เสี่ยวหนวน หญิงสาวกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่เกรงใจนัก พอสำรวจเสร็จ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย “คุณผู้หญิงกู้ใช่ไหมคะ”
กู้เสี่ยวหนวนถอนหายใจ ลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมองด้านในสำนักพิมพ์ ลู่อีเฉินคงต้องใช้เวลาอีกพักกว่าจะคุยเสร็จ ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ก็เป็นถิ่นของพ่อแก่
คนสายพันธุ์เดียวกันยังไม่กล้าถึงขั้นมาก่อเรื่องในถิ่นของจี้เซี่ยงหนาน ยิ่งเป้าหมายเป็นเธอด้วยแล้ว
เมื่อเดินเข้าไปในลิฟต์ กู้เสี่ยวหนวนก็เงยหน้ามองเล็กน้อย เธอสูงแค่ 165 เซนติเมตร ส่วนหญิงสาวข้าง ๆ สูงกว่าเธอครึ่งศีรษะ
ยืนอยู่กับจี้เซี่ยงหนานแล้วดูเข้ากันดีไม่น้อย
ผมของหญิงสาวถูกรวบเป็นมวยไว้ด้านหลังอย่างเรียบร้อยไร้ที่ติ ไม่มีผมสักเส้นหลุดออกมา
สายตาของกู้เสี่ยวหนวนเลื่อนผ่านลำคอของอีกฝ่าย เห็นจุดแดงสองจุดราง ๆ อยู่ใต้ปกเสื้อ
พ่อแก่ เปลี่ยนคนใหม่อีกแล้วสินะ
ทั้งชั้น 55 เป็นบริษัทของจี้เซี่ยงหนาน ในฐานะแวมไพร์อายุสามร้อยปี เขาสั่งสมทรัพย์สินไว้มากมายในโลกมนุษย์ ทั้งยังมีสถานะทางสังคมไม่น้อย
กู้เสี่ยวหนวนเดินตามหลังหญิงสาวร่างสูงไปจนถึงห้องด้านในสุด
“คุณจี้มีเวลาแค่สิบห้านาที เข้าไปได้เลยค่ะ”
กู้เสี่ยวหนวนไม่พูดให้มากความ ผลักประตูเข้าไปทันที ประตูปิดลงด้านหลังเธอ เสียงของจี้เซี่ยงหนานดังมาจากข้างใน “มาแล้วเหรอ หนูน้อย”