เมืองโบราณกู้เซี่ยนมีพื้นที่กว้างใหญ่ เปิดให้เข้าชมสถานที่ท่องเที่ยวภายในเมืองหลายแห่ง ทั้งยังมีการแสดงในรูปแบบต่าง ๆ เรียกได้ว่ามีลูกเล่นหลากหลายไม่ซ้ำกัน
นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวเมืองโบราณกู้เซี่ยนมีจำนวนมากเช่นกัน นอกจากถนนบริเวณรอบเมืองที่อยู่ห่างจากสถานที่ท่องเที่ยวและไม่มีการแสดง ซึ่งมีผู้คนบางตาแล้ว ถนนสายอื่น ๆ ก็ล้วนคลาคล่ำไปด้วยผู้คน
ลู่อีเฉินพากู้เสี่ยวหนวนเดินฝ่าฝูงชน มือของทั้งคู่ยังคงจับกันแน่น
เซียงไคซีเดินตามหลังอย่างไม่ยอมแพ้ ใบหน้าสวยเกร็งตึง มองหมวกแก๊ปคู่รักบนศีรษะของทั้งสองคนแล้วอยากระบายความขุ่นเคือง แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
ถึงกู้เสี่ยวหนวนจะเป็นแฟนของพี่อีเฉิน เธอก็ยังแย่งเขามาได้!
“พี่อีเฉิน!” เซียงไคซีปลุกใจตัวเอง ก่อนจะร้องเรียกแล้ววิ่งตามไปเบียดข้างลู่อีเฉิน “ใกล้เที่ยงแล้ว พวกเราไปหาอะไรกินกันเถอะค่ะ”
“ไม่ต้องหรอก ตอนนี้ฉันยังไม่หิว”
ลู่อีเฉินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แล้วเปลี่ยนจากจับมือเป็นโอบไหล่โดยตรง ดึงกู้เสี่ยวหนวนเข้ามาแนบอก
กู้เสี่ยวหนวนเงยหน้าขึ้น คิดว่าเขาคงเหนื่อย จึงรีบยื่นมือไปโอบเอวเขาไว้ บอกเป็นนัยว่าเขาพิงเธอได้
ลู่อีเฉินรู้สึกถึงมือเล็ก ๆ ของเธอ จึงลูบศีรษะเธอเบา ๆ แล้วเอนตัวกดเข้าหาเธอจริง ๆ
“แดดก็แรง อากาศก็ร้อนขนาดนี้ ยังจะตัวติดกันแบบนี้ไม่ร้อนหรือไงคะ” เซียงไคซีมองกู้เสี่ยวหนวนพร้อมรอยยิ้ม “คุณผู้หญิงกู้ คุณว่าอย่างนั้นไหมคะ”
กู้เสี่ยวหนวนมองเซียงไคซี “ฉันไม่ร้อน” เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าคุณร้อน ก็ไปเดินเล่นตรงที่ร่ม ๆ ได้นะ”