เสี่ยวม่าย น้องเสี่ยวม่าย เธอถูกไซอีดจับกุมแล้ว

ตอนที่ 1 ในความฝันฉันคือไซด์ จัดการไม้เสี่ยวเหวินสมใจ

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

(ตัวละครที่ปรากฏทุกคนบรรลุนิติภาวะแล้ว! เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกันทุกคน!)

หลายจุดมีการแก้ไขไป หากอ่านแล้วติดขัดก็โปรดมองข้ามไปเอง

【คลิกตรงนี้ รอบหน้าขอให้เปิดได้ใจแห่งแอฟริกา น้ำตาแห่งมหาสมุทร】

【ถ้าสถิติดี จะสุ่มผู้อ่านที่ติดตามอ่านมอบบัตรผ่านให้ หากสถิติเยี่ยมจะมอบสกินอาวุธ ยิ่งสถิติดี ของรางวัลก็ยิ่งเยอะ!! แจกทุกสัปดาห์】(แจกไปแล้วนะ ไม่ได้พูดลอย ๆ สุ่มแจกในกลุ่มนักอ่าน)

……

ฐานทัพอวกาศลับสุดยอด ภายในห้องผู้บัญชาการ

ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บัญชาการ เขามีเบ้าตาลึก จมูกโด่งเป็นสัน ผิวสีบรอนซ์ และ...สวมหน้ากากไชเหมา

เขาคือชายที่กล้าหาญที่สุดแห่งอาซารา ไซด์

ส่วนชื่อจริงคือไป๋คัง

บนโซฟาเบื้องหน้าไป๋คัง มีหญิงสาวรูปร่างสูงเพรียว ท่วงท่างดงาม ดวงตาคมกริบ ถูกมัดเอาไว้

เธอสวมชุดแฟชั่นของบัลเดอร์วิชไวเดล แม้จะสวมหน้ากากอนามัย แต่ก็ยังปิดบังใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติไม่ได้

เธอคือเทพธิดาแห่งชาติ ไม้เสี่ยวเหวิน รหัสปฏิบัติการ【กรงเล็บแฮ็ก】เจ้าหน้าที่ GTI ผู้โด่งดังไปทั่วโลก

ไม้เสี่ยวเหวินที่อยู่บนโซฟาช่างงดงามและน่าดึงดูดเหลือเกิน

“ไซด์! ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฆ่าแกให้ได้!”

ไม้เสี่ยวเหวินจ้องเขม็งไปยังชายสวมหน้ากากที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บัญชาการ ดวงตาคู่งามเปี่ยมไปด้วยความอัปยศอดสูและโทสะ

เธอทั้งโกรธและสับสน

ไซด์ควรจะปรากฏตัวอยู่ที่เขื่อนศูนย์ในเขตสมรภูมิ แล้วทำไมถึงมาอยู่ในห้องผู้บัญชาการของฐานทัพอวกาศได้?

ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถของเขายังน่าสะพรึงกลัวกว่าตอนอยู่ที่เขื่อนศูนย์ไม่รู้กี่ร้อยเท่า!

“ฆ่าฉันเหรอ? หึ ๆ”

ไป๋คังเดินมาหยุดตรงหน้าไม้เสี่ยวเหวิน เผยรอยยิ้มเย้ยหยัน

ที่นี่ไม่มีใครฆ่าเขาได้ แม้แต่ยาคอบ เฮฟก์ก็ทำไม่ได้!

“ไซด์ แกจะดีใจได้อีกไม่นานหรอก อีกไม่นานเจ้าหน้าที่ GTI ก็จะมารวมตัวกันลงโทษแก” ไม้เสี่ยวเหวินจ้องไซด์ด้วยสีหน้าหม่นหมอง แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ

หลายวันที่ถูกไซด์กักตัวอยู่ที่นี่ เธอต้องทนรับความอัปยศอดสูมานับไม่ถ้วน

“ชิ ฉันไม่รู้ว่าจะถูกลงโทษหรือเปล่า แต่ที่รู้คือเธอกำลังจะถูกฉันลงโทษอีกแล้ว”

ไป๋คังยิ้มกว้าง ค่อย ๆ หรี่ตาลง สายตาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มของไม้เสี่ยวเหวินครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็เดินไปหาไม้เสี่ยวเหวิน แก้มัดและถอดหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นใบหน้าอันสมบูรณ์แบบ ทุกครั้งที่เห็นใบหน้านี้ เขาก็อดนึกถึงความลำเอียงของเทพธิดาหนี่วาไม่ได้

เขาอุ้มไม้เสี่ยวเหวินขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปในห้องรับรองของผู้บัญชาการ

การกระทำนี้ทำให้ไม้เสี่ยวเหวินหน้าถอดสี น้ำเสียงสั่นอย่างเห็นได้ชัด

“ทะ ทำไมถึงมาอีกแล้ว...ปล่อยฉันนะ! ฉันไม่เอา!”

แต่ไม้เสี่ยวเหวินไม่อาจดิ้นหลุดจากอ้อมแขนของไป๋คังได้ ทำได้เพียงถูกพาเข้าไปในห้องรับรองของผู้บัญชาการด้วยความตื่นตระหนกและโกรธอาย

“ไอ้สารเลว! ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแกให้ได้!”

“ปล่อยนะ อย่ามาแตะต้องฉัน!”

(เนื้อหาต่อจากนี้ถูกตัดออก)

……

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ไม้เสี่ยวเหวินนอนอยู่บนเตียงใหญ่หรูหรา เหงื่อชุ่มกาย ผมยาวยุ่งเหยิง ริมฝีปากพ่นลมหายใจร้อนผ่าว

แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น น้ำเสียงแหบพร่า

“ไซด์ แกจะต้องได้รับกรรม”

“เอาละ ๆ เข้าใจแล้ว แต่นี่เป็นความฝันของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้ ไม่มีใครลงโทษฉันได้หรอก” ไป๋คังลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม แล้วห่มผ้าให้ไม้เสี่ยวเหวินที่หมดแรง

“พักผ่อนให้ดีนะ คืนนี้ฉันจะมาอีก”

เสียงปังดังขึ้น ไป๋คังออกจากห้องรับรองไป

“ปีศาจ! แกมันปีศาจชัด ๆ! สักวันหนึ่ง ทุกอย่างที่แกทำกับฉัน ฉันจะเอาคืนเป็นร้อยเท่าพันทวี!”

ไม้เสี่ยวเหวินมองแผ่นหลังของไป๋คังที่เดินจากไป พลางสาปแช่งด้วยเสียงแหบพร่า

หลังออกจากห้องรับรอง ไป๋คังก็นั่งลงบนเก้าอี้ผู้บัญชาการ

เบื้องหน้าเขาปรากฏหน้าจอโปร่งแสงที่มีเพียงเขาเท่านั้นมองเห็น

【ตัวตน: ไซด์】

【แถบพลังชีวิต: 9999……】

【ดินแดน: เขื่อนศูนย์, ฐานทัพอวกาศ】

【อาวุธปืน: ปืนกล M249, M700】

【กระสุน: 5.56×45 มม. M995 จำนวน 180 นัด, 7.62×51 มม. M62 จำนวน 60 นัด】

【เกราะ: หมวกเกราะหนัก DICH—9, เกราะคริก MAS2.0】

【ทักษะ: คำสั่งผู้บังคับบัญชา, นักล่าอาราร่า, กลิ้งความเร็วสูง, หนูไม้ไผ่เพลิง, อัญเชิญรถถังรบ, ปืนใหญ่หูเสือ, เอ็กโซสเกเลตันพลังขับเคลื่อน, ซุ่มโจมตีไร้เสียง……】

【พรสวรรค์: ปล้นชิง】

“ชิ ดูหน้าสถานะทีไรก็รู้สึกทึ่งทุกที” ไป๋คังทอดถอนใจ “นี่สินะความรู้สึกของการเป็นบอส?”

สถานการณ์ในตอนนี้คือ เขานำทัพอาซาราบุกยึดฐานทัพอวกาศ และทำสำเร็จ กลายเป็นผู้ปกครองสูงสุดของฐานทัพอวกาศโดยตรง

ทหารเฮฟก์ทั่วทั้งฐานทัพอวกาศถูกสังหารจนหมด แล้วลูกน้องของเขาก็เข้ามาแทนที่

เขากลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดทั้งในเขื่อนศูนย์และฐานทัพอวกาศในพริบตา

“ยึดฐานทัพอวกาศได้แล้ว ต่อไปทำอะไรดี? บุกบักซีหรือบุกคุกไทดัล? ไม่ค่อยสนใจเลยแฮะ”

เอาเถอะ ไม่ต้องคิดมาก แค่ฐานทัพอวกาศกับเขื่อนศูนย์ก็มีอะไรให้ฉันเล่นมากพอแล้ว ยังไงนี่ก็เป็นแค่ความฝัน ไม่ใช่เรื่องจริง ทำเรื่องใหญ่โตไปก็ไม่มีความหมาย

เป็นใหญ่ในทุกพื้นที่ของฐานทัพอวกาศ แล้วหาเวลาเล่นกับไม้เสี่ยวเหวินบ้าง แบบนี้ไม่ดีหรือไง?

แล้วปรากฏการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?

คำตอบก็คือ ตลอดสามปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ไป๋คังหลับ เขาจะฝันต่อเนื่องเป็นเรื่องเดียวกัน

ในความฝัน เขาคือไซด์แห่งเขื่อนศูนย์ คอยรวบรวมลูกน้องและปล้นชิง GTI กับเฮฟก์เพื่อสะสมทรัพย์สิน จากนั้นก็อาศัยทักษะของเจ้าหน้าที่ GTI ที่ปล้นชิงมา ค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นทีละขั้น และสุดท้ายก็ยึดครองฐานทัพอวกาศได้

ตอนแรกเขาอ่อนแอเกินไป ทำได้เพียงซ่อนตัวในสนามรบเพื่อพัฒนาตัวเอง แต่เมื่อแข็งแกร่งขึ้น เขาก็ค่อย ๆ ได้ใจ

ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าคนชิงสมบัติ หรือการกระทำเยี่ยงโจรขโมยภรรยาคนอื่น เขาล้วนทำมาหมดแล้ว

ยังไงก็เป็นแค่ความฝัน ทำอะไรก็ไม่เป็นไร

เมื่อไม่กี่วันก่อน ขณะที่เขากำลังดื่มชาอยู่ในห้องผู้บัญชาการ ก็ได้ยินเสียงพูดว่า “กางเกงในฉันเหม็นมากเลยนะ” จากนั้นก็ได้ยินเสียงลูกน้องของเขา ทั้งทหารพลแช่น้ำมัน ทหารปืนกล และทหารโล่ ยิงปืนพร้อมกันราวกับสามเทพเหนือธรรมชาติ

เขาเดินออกจากห้องผู้บัญชาการไปยังห้องด้านนอก

เฮ้ นี่มันบังเอิญอะไรอย่างนี้ เขาบังเอิญเห็นไม้เสี่ยวเหวินในชุดแฟชั่นของบัลเดอร์วิชไวเดลกำลังดับไฟที่ทหารพลแช่น้ำมันพ่นออกมา

เขาจึงจับไม้เสี่ยวเหวินมาทันที

ต้องยอมรับว่าเจ้าหน้าที่ GTI ไม่เหมือนคนทั่วไปจริง ๆ สมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าคนธรรมดามาก โดยเฉพาะความยืดหยุ่นนี่สุดยอดไปเลย

“หัวหน้า พวกเราพบหมอผึ้งป่าตัวหนึ่งที่บ่อสวัสดิการครับ”

ในเวลานี้ ลูกน้องคนหนึ่งสวมหมวกกันกระแทกของอาซาราเดินเข้ามาในห้องผู้บัญชาการ

“หืม? ฮาจิบีเหรอ?” ไป๋คังชะงักไป ก่อนจะเผยรอยยิ้ม “น่าจะเป็นพวกพรีนหอยมือเปล่า ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็ให้รางวัลเขาด้วยชุดสามเทพเหนือธรรมชาติแล้วกัน”

“รับทราบครับหัวหน้า!” ลูกน้องมองไป๋คังด้วยแววตาชื่นชม ผลงานของอาซาราในวันนี้ล้วนเป็นเพราะหัวหน้าทั้งนั้น

หลังตัดสินชะตาของฮาจิบีแล้ว ไป๋คังก็ยืดเส้นยืดสาย

“ความฝัน สุดท้ายก็ต้องตื่นขึ้นมาอยู่ดี”

เขาตะโกนเข้าไปในห้องรับรอง “ไม้เสี่ยวเหวิน คราวหน้าฉันจะมาปรนนิบัติเธออีกนะ”

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงเสียงด่าทอ

“ชิ ไม่รู้ว่ามีสาวอาซาร่าวัยแรกรุ่นตั้งกี่คนอยากอยู่เป็นเพื่อนฉัน แต่กลับไม่มีโอกาส”

“ผู้หญิงนี่นะ สุดท้ายสิ่งที่ไม่ได้มาก็มักทำให้ใจสั่นยิ่งกว่า”

หลับตาลงแล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง

ห้องผู้บัญชาการหรูหรากลับกลายเป็นห้องเช่าราคาถูกขนาดเพียงสามสิบตารางเมตรในทันที

“เฮ้อ วันนี้เป็นวันที่เจ้าหน้าที่ GTI จะปลุกทักษะ หวังว่าฉันจะปลุกทักษะที่ช่วยให้มีข้าวกินได้ก็พอ” เขาพึมพำ

ลุกจากเตียง ล้างหน้าแปรงฟัน กินมื้อเช้า แล้วออกจากบ้าน

ไป๋คังทะลุมิติมายังโลกที่เดลตาฟอร์ซปรากฏขึ้น ที่นี่มีดันเจี้ยน “เขตสมรภูมิ” หรือภารกิจค้นหา-ต่อสู้-ถอนตัว ซึ่งสิ่งของที่ได้จากในนั้นสามารถนำมาใช้ในโลกความเป็นจริงได้

ตัวอย่างเช่น นักวิทยาศาสตร์สามารถใช้พิมพ์เขียวสีทองเพื่อพัฒนาเทคโนโลยี ใช้เครื่องวัดค่าออกซิเจนในเลือดช่วยชีวิตผู้คน หรือใช้ระเบิดทางการทหารในการสู้รบ

ดังนั้น ฮาฟคอยน์จึงเป็นสกุลเงินเดียวของโลกนี้ และยังเป็นเงินตราสากลที่ใช้ชำระหนี้ได้ทั่วโลก เป็นทองคำของยุคใหม่

ผู้คนที่นี่สามารถปลุกทักษะเจ้าหน้าที่ GTI ได้เมื่อบรรลุนิติภาวะ

และวันนี้ก็คือวันที่ไป๋คังจะปลุกทักษะเจ้าหน้าที่ GTI

“ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมาก ขอแค่ปลุกทักษะได้สักอย่างก็พอใจแล้ว”

——

——

สองโลก

ป.ล. เรื่องราวเบื้องหลังของเจ้าหน้าที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ้าง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป