ยามค่ำคืน ในโกดังมีตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องสว่าง
หลินซิ่วเหอนั่งอยู่บนขอบเตียงไม้ ตรงหน้ามีหนังสือคณิตศาสตร์มัธยมปลายวางอยู่หลายเล่ม เธออ่านไปด้วย จดบันทึกไปด้วย
หลังจากเกิดใหม่ได้หลายวันมานี้ ทุกวันเธอล้วนยุ่งวุ่นวาย—ทำงาน ขายหนังสือ ทบทวนตำรา แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เธอกลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด
เพราะเธอรู้ดีว่า ตัวเองกำลังก้าวเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นทุกที
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก
ก๊อก ก๊อกๆ
เสียงไม่เร็วไม่ช้า ดูไม่เหมือนคนที่มาซื้อหนังสือ
หลินซิ่วเหอวางปากกาลง ในใจพลันคาดเดาได้แล้ว
“ใครน่ะ?”
นอกประตูเงียบไปชั่วอึดใจ จากนั้นก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
“ซิ่วเหอ เปิดประตูให้พ่อหน่อย”
เป็นดังคาด คือหลินเจี้ยนกั้ว
หลินซิ่วเหอไม่ยอมเปิดประตูในทันที กลับถามข้ามประตูไปว่า “มีธุระอะไรหรือ?”
“เปิดประตูก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“ก็พูดตรงนี้เถอะ”
หลินเจี้ยนกั้วเห็นได้ชัดว่าคาดไม่ถึง ว่าวันหนึ่งตัวเองจะถูกบุตรสาวแท้ๆ กั้นไว้ข้างนอกประตู