สมุดบันทึกถูกเปิดออก
หน้าแรกเขียนว่า: บันทึกการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทการสมัครสอบเอ็นทรานซ์ของหลินซิ่วเหอ
หัวหน้าสหพันธ์สตรีเงยหน้าขึ้น: "เราเข้าใจสถานการณ์แล้ว เชิญทั้งสองฝ่ายแถลง คุณหลินเจี้ยนกั้ว เชิญคุณก่อน"
สายตาทุกคู่ในห้องประชุมหันไปยังจุดเดียวกัน
หลินเจี้ยนกั้วนั่งอยู่ตรงนั้น มือทั้งสองกดลงบนหัวเข่า ผ่านไปหลายวินาที เขาจึงเอ่ยปาก
"ที่บ้านมีกำลังทรัพย์จำกัด ต้องทุ่มทรัพยากรไปที่เดียว เว่ยตงผลการเรียนดีมาตลอด มีหวังสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้มากกว่า ซิ่วเหอมีงานทำแล้ว ดังนั้นผมเห็นว่า ควรมอบโอกาสนี้ให้เว่ยตงจะเหมาะสมกว่า"
พูดจบก็มีเสียงพลิกกระดาษดังขึ้นในห้องประชุม เจ้าหน้าที่คอมมูนก้มหน้าจดบันทึกหนึ่งบรรทัด
หัวหน้าสหพันธ์สตรีถามต่อ: "โควตาสอบเอ็นทรานซ์มีจำกัดหรือไม่"
"ไม่ใช่"
"การสมัครของซิ่วเหอมีผลต่อการสมัครของหลินเว่ยตงหรือไม่"
"ไม่มี"
"การเข้าสอบของซิ่วเหอมีผลต่อการสอบของหลินเว่ยตงหรือไม่"
"ไม่มี"
สามคำถามต่อเนื่อง สามคำตอบต่อเนื่อง
บรรยากาศในห้องประชุมเริ่มเปลี่ยนไป
เพราะทุกคนพบว่า หลินเจี้ยนกั้วไม่สามารถให้เหตุผลที่แท้จริงได้
เขามีเหตุผลเพียงข้อเดียว—ลูกชาย
หัวหน้าสหพันธ์สตรีวางปากกาลง: "ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามใหม่นะคะ ถ้าวันนี้คนสมัครคือหลินเว่ยตง หลินซิ่วเหออยากให้เขาถอนตัวจากการสอบเอ็นทรานซ์ คุณเห็นด้วยไหม"
นอกหน้าต่างไม้มีเสียงนกร้อง เสียงใบไม้ไหว แต่กลับไม่มีใครเอ่ยคำ
ทุกคนต่างรอคำตอบ
หลินเจี้ยนกั้วไม่ตอบ
หัวหน้าสหพันธ์สตรีถามต่อ: "เห็นด้วยไหม"
ริมฝีปากของหลินเจี้ยนกั้วขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็เป็นคำพูดเดิม: "เว่ยตงเป็นผู้ชาย"