"อันดับสอง—"
เสียงของผู้อำนวยการฝ่ายรับสมัครดังไปทั่วลานกว้าง
หน้าฝ่ายการศึกษา คนนับพันพร้อมใจกันเงยหน้าขึ้น
แดดบ่ายคล้อยไปทางตะวันตกแล้ว แต่ไม่มีใครรู้สึกเหนื่อย
ทุกคนต่างรอ—รอชื่อนั้น รอผลลัพธ์สุดท้าย
หวังซิ่วหลานยืนอยู่หน้าสุดของฝูงชน รอยยิ้มบนใบหน้าเก็บไม่อยู่แล้ว
สามอันดับแรกออกมาแล้ว อันดับสามไม่ใช่หลินซิ่วเหอ แล้วจะเป็นใครได้อีก?
เธอถึงขั้นเริ่มคิดคำนวณแล้วว่า กลับหมู่บ้านจะจัดงานเลี้ยงอย่างไร ฆ่าไก่กี่ตัว จัดโต๊ะกี่โต๊ะ เชิญญาติคนไหนบ้าง ให้ใครไปบอกทางบ้านตระกูลหลิน
ความคิดพวกนี้ผุดขึ้นมาเหมือนหญ้าหลังฝน งอกออกมาทีละต้นทีละต้นไม่หยุด
ข้างๆ มีคนแสดงความยินดีล่วงหน้า: "ซิ่วหลาน คราวนี้ได้ดีจริงๆ ที่สองของทั้งอำเภอนะ มหาวิทยาลัยสำคัญชัวร์ อีกหน่อยก็ได้เป็นข้าราชการแล้ว"
หวังซิ่วหลานปากบอกปฏิเสธ แต่รอยยิ้มกลับลึกขึ้นเรื่อยๆ: "ยังไม่ได้ประกาศเลยนะ ถ้าหากไม่ใช่ล่ะ"