“แน่นอนสิ!” หลินหยวนพยักหน้าทันทีโดยไม่ต้องคิด ก่อนถามอย่างตื่นเต้นว่า “พ่อ จะให้หนูใช้พรสวรรค์ตรวจสอบตอนนี้เลยไหม?”
“อย่า!”
หลินลี่รีบห้าม สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที
“เรายังไม่รู้เลยว่าตอนลูกใช้พรสวรรค์จะเกิดความผิดปกติอะไรขึ้นหรือเปล่า ถ้าเกิดเสียงดังจนหวังหู่กับพวกนั้นรู้ว่าลูกปลุกพลังได้ เรื่องก็จบกันพอดี”
พอได้ยินพ่อพูดเช่นนั้น หลินหยวนวัยแค่ 8 ขวบก็นึกถึงใบหน้าเหี้ยมเกรียมของหวังหู่ขึ้นมา ความตื่นเต้นเมื่อครู่พลันถูกความหวาดกลัวแทนที่
ก่อนหน้านี้ หวังหู่ฆ่าผู้รอดชีวิตที่ไม่เชื่อฟังไปหลายคนต่อหน้าทุกคนในค่ายอย่างไร้ความปรานี ภาพนองเลือดครั้งนั้นทำให้เธอฝันร้ายติดกันหลายคืน
ความตื่นเต้นจากการเพิ่งปลุกพรสวรรค์ได้ถูกสาดด้วยน้ำเย็นจนมอดดับไปในพริบตา
ถึงเธอจะอายุแค่ 8 ขวบ แต่ก็เข้าใจดีว่าพรสวรรค์ระดับบีของตัวเองหมายถึงอะไรในขบวนรถที่หวังหู่เป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียว
ครอบครองหยกงามย่อมเป็นภัยแก่ตัว
หวังหู่ต้องฆ่าพ่อ抢เอาพรสวรรค์ของเธอไป จากนั้นทำลายรถของพ่อแล้วขังพ่อไว้ข้างกาย เพื่อกำจัดภัยในภายหลังให้สิ้นซาก
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินหยวนก็โผกอดคอส่านเตี้ยนที่อยู่ข้าง ๆ ทันที อารมณ์ที่อัดอั้นระเบิดออกมา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางพูดว่า
“หนูไม่อยากให้พ่อกับเจ้าหมาน้อยตาย หนูจะไม่บอกใครว่าตัวเองมีพรสวรรค์ หนูสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี...”
หลินลี่มองลูกสาวที่เสียใจจนแทบขาดใจแล้วก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา
โลกบัดซบแบบนี้ แค่จะนอนหลับให้สบายสักคืนยังทำไม่ได้
ส่วนส่านเตี้ยนที่ถูกเจ้านายตัวน้อยบีบคอแน่นจนแทบขาดใจ รีบส่งเสียงร้องครวญคราง “หงิง ๆ” พร้อมกับตะกุยขาทั้งสี่ไปมาในอากาศ
หลินลี่สังเกตเห็นความผิดปกติทันที เจ้าหมานี่ไม่ได้แกล้งทำท่าเหมือนจะตาย แต่ถูกลูกสาวกอดจนหายใจไม่ออกจริง ๆ
“หยวนหยวน รีบปล่อยเจ้าหมานั่นเร็ว แล้วลองดูสิว่าตอนนี้ร่างกายแข็งแกร่งแค่ไหนแล้ว”
ได้ยินหลินลี่พูด หลินหยวนถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าส่านเตี้ยนมีอาการผิดปกติ จึงรีบคลายแขนออก
ส่านเตี้ยนราวกับได้รับการปลดปล่อยจากความทุกข์ รีบกระโดดจากเบาะหลังไปยังที่นั่งข้างคนขับ หนีออกห่างจากเจ้านายตัวน้อยจอมมารของมันทันที
พอมาถึงที่นั่งข้างคนขับ ส่านเตี้ยนก็หมอบลงบนเบาะ ส่งเสียงประท้วง “หงิง ๆ” ไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความน้อยใจ
เมื่อเห็นส่านเตี้ยนหนีไปแล้ว หลินหยวนก็เช็ดน้ำตา ก่อนเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาตรวจสอบค่าสถานะอีกครั้ง
“พ่อ ตอนนี้ค่าร่างกายของหนูขึ้นเป็น 5 แล้ว!”
ได้ยินลูกสาวพูด หลินลี่ก็หน้าเหวอ
ค่าร่างกายของเขามีแค่ 3 แต่ลูกสาวที่อายุเพียง 8 ขวบกลับมีถึง 5
นั่นหมายความว่าตอนนี้เขาสู้ลูกสาวไม่ได้แล้วหรือไง?
ถ้าเจอผู้รอดชีวิตที่คิดไม่ซื่อ เขาคงต้องให้ลูกสาววัย 8 ขวบคนนี้คอยปกป้องพ่ออย่างเขาเสียแล้ว
หลินลี่อดจินตนาการภาพหนึ่งขึ้นมาในหัวไม่ได้ หลินหยวนเตะต่อยไล่ผู้รอดชีวิตอย่างโหวจื่อกับพวกไปข้างหน้า ส่วนเขาคนเป็นพ่ออยู่ด้านหลัง โบกธงตะโกนเชียร์และคอยร้อง “666”...
ภาพแบบนั้น...ช่างงดงามจนไม่กล้ามองจริง ๆ
ขณะที่หลินลี่กำลังคิดฟุ้งซ่าน หลินหยวนก็ร้องอุทานขึ้นมาอีกครั้ง
“พ่อ ส่านเตี้ยนก็มีพรสวรรค์แล้ว! เป็นการเสริมสร้างร่างกายระดับบี ค่าร่างกายของมันขึ้นไปถึง 12 เลย!”
หลินลี่สะดุ้ง รีบเตือนเสียงเครียดว่า “หยวนหยวน เบาเสียงหน่อย อย่าให้คนข้างนอกได้ยิน!”
ถึงรถของเขาจะมีระบบป้องกันการแอบมอง แต่รถห่วย ๆ คันนี้ไม่ได้เก็บเสียงสักหน่อย
ถ้าในรถมีเสียงดังขึ้นมา คนข้างนอกต้องได้ยินแน่
หลินหยวนรีบยกมือปิดปาก เมื่อครู่เธอตื่นเต้นเกินไปจนเผลอส่งเสียงดัง ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเผือดด้วยความตกใจ
หลินลี่หันไปจ้องส่านเตี้ยนบนที่นั่งข้างคนขับอย่างดุดัน
เจ้าหมานี่มีค่าร่างกายถึง 12 ไม่ได้กลัวท่ารัดคอของหลินหยวนที่มีค่าแค่ 5 เลยสักนิด เมื่อครู่ยังแกล้งทำท่าจะตายได้แนบเนียน ระดับนักแสดงมืออาชีพชัด ๆ
ส่านเตี้ยนถูกจับได้คาหนังคาเขา ตอนนี้กำลังแสร้งทำเป็นชมวิว ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ ราวกับหมาที่เกือบขาดใจเมื่อครู่ไม่ใช่มัน
หลินลี่รู้สึกว่าเจ้าหมาตัวนี้ฉลาดขึ้นเรื่อย ๆ ถึงกับเรียนรู้เคล็ดเอาตัวรอดแบบ “ถ้าฉันไม่อาย คนอื่นก็ต้องอายแทน” ได้แล้ว
“เจ้าหมานั่น เห็ดหลินจือเนื้อที่แกคาบกลับมาคืออะไรกันแน่?”
หลินลี่จ้องส่านเตี้ยนแล้วถามเสียงขรึมว่า “พวกแกสองตัวมีพรสวรรค์ระดับบี บวกกับฉันที่เป็นผู้มีพรสวรรค์ ตอนนี้ในรถเราก็มีผู้มีพรสวรรค์สามคนแล้ว”
พอได้ยินว่าพ่อเองก็ปลุกพลังได้แล้ว หลินหยวนก็ลืมความกลัวเมื่อครู่ไปทันที แล้วถามอย่างสงสัยว่า “พ่อก็ปลุกพลังได้แล้วเหรอ? ได้พรสวรรค์อะไร?”
หลินลี่มองหลินหยวน แววตาวูบไหวเล็กน้อย
ถึงลูกสาวจะเป็นคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุด แต่ยังไงอีกฝ่ายก็เพิ่งอายุ 8 ขวบ จิตใจยังไม่เติบโตเต็มที่
พรสวรรค์ “เพิ่มระดับหีบสมบัติขั้นเทพ” นี้มีเพียงหนึ่งเดียว อย่าว่าแต่หวังหู่เลย ถ้าผู้เล่นทั้งเกมถนนเอาชีวิตรอดรู้เข้า เขาต้องถูกไล่ล่าจนสุดขอบฟ้าแน่นอน
หลักการที่ว่าคนไม่มีความผิด แต่การครอบครองหยกงามกลับเป็นภัยนั้น เขาเข้าใจดีเสียยิ่งกว่าใคร
“พรสวรรค์ของพ่อค่อนข้างพิเศษ เป็นพรสวรรค์ที่บอกใครไม่ได้!” หลินลี่พูดกลบเกลื่อนแบบจริงครึ่งไม่จริงครึ่ง
ได้ยินพ่อพูดแบบนั้น หลินหยวนก็ไม่ได้ซักต่อ
ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินคนอื่นคุยเรื่องพรสวรรค์มาแล้ว พรสวรรค์มีสารพัดรูปแบบ บางคนพ่นไฟได้ บางคนขยายร่างได้ ส่วนพรสวรรค์ที่บอกใครไม่ได้แบบนี้ อาจเป็นเพราะถ้าพูดออกไปแล้วจะใช้ไม่ได้ หรืออาจมีข้อจำกัดพิเศษบางอย่าง
หลินหยวนพยักหน้าอย่างว่าง่าย ไม่ถามต่ออีก
“อืม หนูเข้าใจแล้วพ่อ”