ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง
หลี่เทียนหยวนรู้สึกเพียงว่าฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยน ราวกับทะลุผ่านม่านหมอกซ้อนชั้น ก่อนมาถึงโลกอีกใบ รอบด้านมีทะเลทรายสีเหลืองแผ่ไพศาล
ยิ่งไปกว่านั้น บนท้องฟ้ายังมีลูกไฟสามดวงที่ส่องสว่างดุจดวงตะวัน แผดเผาด้วยเปลวเพลิงร้อนระอุ ส่องสว่างผืนดินโดยรอบ
เขากวาดตามองรอบด้าน แล้วพบว่าท่ามกลางทะเลทรายอันกว้างใหญ่ มีเงาร่างนับร้อยปรากฏให้เห็นเลือนราง ในบรรดาเงาร่างเหล่านั้น บางคนแผ่กลิ่นอายลึกล้ำและน่าสะพรึงกลัว ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญระดับมหาอำนาจทั้งสิ้น
“ท่านอาจารย์ ที่นี่คือที่ใดหรือ”
เจียงเยว่หลีเงยหน้ามองดวงตะวันเจิดจ้าสามดวงบนท้องฟ้า พลางขมวดคิ้วงาม
แม้นางจะมีสรีระกายาเลิศล้ำไร้ผู้ใดเทียบ ทั้งยังบรรลุถึงขั้นนิพพานแล้ว แต่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมร้อนระอุเช่นนี้ นางก็ยังรู้สึกแทบจะทนไม่ไหว เหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก
“พวกเราคงติดอยู่ในค่ายกลบางอย่างแล้ว แต่ไม่ต้องตื่นตระหนก มีอาจารย์อยู่ทั้งคน!”
หลี่เทียนหยวนปลอบเจียงเยว่หลี ก่อนสะบัดมือ แสงสีทองวาบขึ้น รวมตัวเป็นโล่สีทองคุ้มครองนางไว้ภายใน
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็ยืนเอามือไพล่หลัง มองทะเลทรายสีเหลืองกว้างไกล แล้วกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ยังจะหลบอยู่ทำไม รีบออกมาเสีย!”