“ฮิ ๆ... ชิ้นส่วนโลกเฉียนคุนเป็นของข้าแล้ว!”
เสียงหัวเราะแหบพร่าฟังไม่น่ารื่นหูดังออกมาจากใต้เสื้อคลุมดำ เขาไม่ได้ดูดกลืนชิ้นส่วนในทันที หากแต่ประสานมือสร้างตราประหลาดขึ้นมา แสงดำบิดเบี้ยวและปนเปื้อนสายหนึ่งพลันพุ่งเข้าใส่ชิ้นส่วน ราวกับต้องการกัดกร่อนหรือผนึกมันไว้!
ขณะเดียวกัน เขาหันขวับ ดวงตาเย็นเยียบเปี่ยมจิตสังหารสองข้างทะลุผ่านเสื้อคลุมดำ จับจ้องเจียงเยว่หลี “และเจ้า... เด็กสาวที่มีสมบัติล้ำค่าอยู่กับตัว ข้าขอรับไปพร้อมกันด้วย!”
สิ้นเสียง เงาเข็มสีดำบางเท่าเส้นผมซึ่งแทบหลอมรวมเข้ากับความว่างเปล่าก็พุ่งแทงท้ายทอยของเจียงเยว่หลีอย่างไร้สุ้มเสียง!
การลอบโจมตีครั้งนี้ทั้งโหดเหี้ยมและเจ้าเล่ห์ จังหวะลงมือแม่นยำอย่างยิ่ง ตรงกับช่วงที่พลังเก่าของเจียงเยว่หลีเพิ่งหมด พลังใหม่ยังไม่ทันก่อเกิด อีกทั้งจิตใจกำลังจดจ่ออยู่กับชิ้นส่วนพอดี!
กลิ่นอายแห่งความตายเย็นเยียบดุจแท่งน้ำแข็ง แทงทะลุสันหลังของเจียงเยว่หลีในพริบตา!
เงาเข็มสีดำยังไม่ทันถึงตัว แรงกระแทกจากจิตเทวะอันเย็นยะเยือกและชั่วร้ายก็โจมตีเข้ามาก่อน ทำให้จิตกระบี่ไท่ซวีในทะเลจิตของนางสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
ในชั่วพริบตา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าจะคิดได้
เจียงเยว่หลีตอบสนองด้วยสัญชาตญาณที่ขัดเกลาจากการต่อสู้เอาชีวิตรอดนับครั้งไม่ถ้วน ผสานกับสัมผัสเหนือสามัญที่ได้มาจากขั้นเทพกระบี่
นางฝืนบิดกาย กระบี่บินในมือพลิกกลับปัดป้องอย่างฉิวเฉียด! เสียงกระทบเบาแผ่วแต่ใสกังวานดัง “เคร้ง” เงาเข็มสีดำถูกสันกระบี่ปัดออก ระเบิดเป็นกลุ่มควันดำสกปรกเล็ก ๆ แสงวิญญาณบนตัวกระบี่ถูกกัดกร่อนจนหม่นลงเล็กน้อย
ส่วนแรงกระแทกจากจิตเทวะถูกเจตจำนงกระบี่อันเยือกเย็นเกรียงไกรซึ่งแผ่ออกมาจากจิตกระบี่ไท่ซวีฟันสลายไปอย่างเด็ดขาด
แม้จะสกัดการลอบโจมตีถึงตายได้ แต่เจียงเยว่หลีก็ถูกแรงอันชั่วร้ายสั่นสะเทือนจนเลือดลมปั่นป่วน ร่างเซถลา ก่อนจะไถลออกไปด้านข้างหลายก้าว
เพียงชะงักไปชั่วครู่ แสงดำสกปรกที่แปรเปลี่ยนมาจากตราประทับของชายชุดดำก็แทบจะสัมผัสชิ้นส่วนโลกเฉียนคุนที่ลอยอยู่แล้ว!
“หึ่ง—!”