“บุตรศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นไห่!”
สีหน้าของบุตรศักดิ์สิทธิ์สังหารโลหิตพลันเปลี่ยนไป เขาจ้องชายหนุ่มชุดขาวเขม็ง ก่อนเอ่ยเสียงเย็น “ไม่คิดว่าเจ้าจะมาด้วย ดีละ ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้ามีอะไรถึงได้อยู่อันดับเหนือข้าบนบัญชีคุณสมบัติยอดอัจฉริยะ”
“ดูท่าเจ้าจะไม่ยอมรับสินะ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเรามาประลองกันเดี๋ยวนี้เลยดีกว่า ดูว่าผู้ใดเหนือกว่ากัน”
บุตรศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นไห่ยิ้มเย็นที่มุมปากพลางมองบุตรศักดิ์สิทธิ์สังหารโลหิตแล้วกล่าว
สิ้นคำของทั้งสอง บรรยากาศสังหารพลันแผ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ
“จะประลองก็ประลอง หรือคิดว่าข้ากลัวเจ้างั้นรึ?” บุตรศักดิ์สิทธิ์สังหารโลหิตเอ่ยเสียงเย็น
เห็นได้ชัดว่าทั้งสองรู้จักกันมานาน อีกทั้งยังมีเรื่องบาดหมาง พวกเขาจึงเปิดฉากปะทะกันตั้งแต่แรก
แต่ลองคิดดูแล้วก็ไม่แปลก ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นไห่กับภูเขามารหลินต่างตั้งอยู่ในแคว้นซีโจว ความขัดแย้งระหว่างสองขุมอำนาจย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้
บุตรศักดิ์สิทธิ์เสวี่ยซาเอ่ยเสียงเย็น “เข้ามา!”
สิ้นเสียง เขาสะบัดมือครั้งหนึ่ง ดาบยาวสีโลหิตเล่มหนึ่งพลันปรากฏกลางอากาศ ไออำมหิตอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา จนบรรยากาศโดยรอบคล้ายแข็งค้าง ชวนให้ผู้คนหายใจไม่ออก
บุตรศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นไห่ยิ้มบาง ๆ มิได้กล่าวสิ่งใด เพียงสะบัดมือ กระบี่ยาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ กระแสปราณกระบี่ไหลเวียนไม่หยุด ราวกับสามารถกลืนกินทุกสิ่งได้
บุตรศักดิ์สิทธิ์สังหารโลหิตหัวเราะเย็นชา ก่อนสะบัดดาบยาวในมือ แสงโลหิตสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า แดงฉานดุจสายรุ้ง พลิ้วทอดยาวราวแพรต่วน พาดผ่านขอบฟ้า