“ที่แท้ก็เป็นประมุขแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ข้าน้อยเสียมารยาทแล้ว”
ศิษย์ผู้นั้นรับเทียบเชิญไปตรวจดูครู่หนึ่ง ก่อนจะคืนให้หลี่เทียนหยวนอย่างนอบน้อม แล้วกล่าวว่า “ประมุข เชิญตามข้ามาเถิด พวกเราได้จัดเตรียมห้องพักชั้นดีไว้ให้ท่านแล้ว!”
กล่าวจบ ศิษย์ผู้นั้นก็เตรียมนำทางอยู่เบื้องหน้า ทว่าจังหวะนั้นเอง ร่างหนึ่งพลันเหยียบอากาศทะยานมา ก่อนจะร่อนลงตรงหน้าคนกลุ่มนั้น
ผู้มาเยือนคือถานไถเสินซี
เมื่อเหล่าศิษย์เฝ้าภูเขาเห็นถานไถเสินซีมาถึง สีหน้าก็พลันเผยความตื่นตะลึงอย่างยิ่ง รีบค้อมกายคารวะแล้วกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คารวะเทพธิดา...”
แต่ยังไม่ทันที่ศิษย์ผู้นั้นจะกล่าวจบ ก็ได้ยินถานไถเสินซีเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “ไม่ต้องมากพิธี พวกเจ้าไปได้แล้ว ที่นี่ข้าจะเป็นผู้ดูแลเอง”
ถานไถเสินซีกวาดตามองคนเหล่านั้นอย่างเรียบเฉย ก่อนเดินตรงไปหาหลี่เทียนหยวน
คนทั้งกลุ่มสบตากัน ต่างเผยสีหน้าฉงน พวกเขาคาดไม่ถึงว่าเทพธิดาจะมาต้อนรับหลี่เทียนหยวนด้วยตนเอง
แม้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวจะเป็นสายสืบทอดมรรคสูงสุด ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ แต่ก็ไม่น่าถึงขั้นต้องให้เทพธิดาออกมาต้อนรับด้วยตนเองกระมัง? หรือหลี่เทียนหยวนจะเป็นบุคคลสำคัญอะไร?
เหล่าศิษย์ต่างคาดเดาไม่ออก ทว่าก็ไม่กล้าซักถาม จึงรีบถอยออกไป
“ท่าน เราพบกันอีกแล้ว”
ถานไถเสินซียิ้มน้อย ๆ แววตาเปี่ยมรอยยิ้มขณะมองหลี่เทียนหยวน แล้วเอ่ยอย่างเรียบเฉย
หลี่เทียนหยวนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนกล่าวเรียบ ๆ ว่า “ใช่แล้ว พบกันอีกครั้ง คาดไม่ถึงว่าคุณหนูเสินซีจะเป็นเทพธิดาแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ”