กระบี่มารเล่มนี้มีนามว่าเถาเที่ย เดิมทีหลี่เทียนหยวนคิดว่ามันเป็นเพียงศาสตราเซียนขั้นสูงสุดชิ้นหนึ่ง แต่ใครจะคาดคิดว่ามันกลับเป็นศาสตราจักรพรรดิสูงสุด!
นี่คือสมบัติล้ำค่าสูงสุดในใต้หล้า มีเพียงตัวตนระดับมหาจักรพรรดิเท่านั้นที่สามารถหลอมสร้างขึ้นได้
ผู้บำเพ็ญคนใดก็ตามที่ครอบครองศาสตราจักรพรรดิสูงสุด ย่อมเพียงพอจะไร้เทียมทานทั่วหล้า ยืนหยัดอย่างผงาดง้ำเหนือสวรรค์ทั้งปวง!
ดีมาก!
การเดินทางมายังสำนักกระบี่มารครานี้ นับว่าได้กำไรมหาศาล!
หลี่เทียนหยวนมองกระบี่มารเถาเที่ยในมือด้วยใจเบิกบานยิ่ง
ทว่าในขณะที่เขากำลังตื่นเต้นอยู่นั้น แท่นบูชาเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลวดลายแห่งเต๋านับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น เปล่งแสงเจิดจ้า!
ครืน!
ชั่วพริบตาถัดมา เสียงดังสนั่นราวฟ้าถล่มก็ดังก้องขึ้น
หลี่เทียนหยวนก้มมองลงไป เห็นแท่นบูชาเบื้องล่างค่อย ๆ จมลงไป
เพียงพริบตา แท่นบูชาขนาดใหญ่ก็หายลับไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
หากไม่ใช่เพราะกระบี่มารเถาเที่ยยังอยู่ในมือ หลี่เทียนหยวนคงคิดว่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน
“ดูท่าใต้สระมารเป็นตายแห่งนี้ นอกจากกระบี่มารเถาเที่ยแล้ว ยังมีความลับอื่นซ่อนอยู่กระมัง?”
ความคิดหนึ่งวาบผ่านสมองของหลี่เทียนหยวน จากนั้นเขาก็ปลดปล่อยญาณออกไป สำรวจพื้นที่เบื้องล่าง
ทว่าญาณของเขากลับถูกพลังประหลาดบางอย่างขัดขวาง ไม่อาจหยั่งรู้ความลี้ลับเบื้องล่างได้แม้แต่น้อย
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เทียนหยวนก็เหวี่ยงกระบี่มารเถาเที่ยในมือ ฟันประกายกระบี่อันเย็นเยียบไร้เทียมทานออกไปสายหนึ่ง
ซ่า!
เสียงหวีดหวิวแหลมเสียดหูดังขึ้นกลางห้วงอากาศ ประกายกระบี่อันน่าสะพรึงฟันลงสู่หุบเหวเบื้องล่าง ทว่ากลับราวกับหินจมมหาสมุทร ไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแม้แต่น้อย กระทั่งคลื่นกระเพื่อมก็ไม่ปรากฏ