ขณะที่หลี่เทียนหยวนดำดิ่งลงไปเรื่อย ๆ แท่นบูชาสีดำขนาดใหญ่กว้างพันจั้งก็ปรากฏขึ้นในสายตา
บนแท่นบูชาสลักอักขระโบราณลึกลับนานาชนิด รอบด้านมีเสาทรงกลมขนาดมหึมาทั้งหมดแปดต้นตั้งตระหง่าน
เสาแต่ละต้นสูงกว่าสามร้อยจั้ง ดำสนิทไปทั้งต้น และมีดาบมารสีดำเล่มหนึ่งปักอยู่ตรงกลาง
กระบี่มารแผ่อานุภาพสะท้านฟ้า รอบแท่นบูชาจึงอบอวลไปด้วยปราณกระบี่คมกริบน่าสะพรึงกลัว เพียงมองก็ชวนให้หวาดหวั่น
“กลิ่นอายน่ากลัวนัก ดาบมารเล่มนี้ดูไม่ธรรมดาเลย”
หลี่เทียนหยวนจ้องดาบมารกลางแท่นบูชาเขม็ง เขาสัมผัสได้ว่ามีคลื่นพลังบ้าคลั่งแผ่ออกมาจากภายในดาบ สั่นสะเทือนจิตใจของเขา
“หากข้าปราบดาบมารเล่มนี้ได้ ก็นับว่าได้อาวุธที่เหมาะมือมาไว้ในครอบครอง”
หลี่เทียนหยวนเลียริมฝีปากอย่างตื่นเต้น ก่อนทะยานตรงไปยังแท่นบูชา
เคร้ง ๆ...
ทันทีที่เขามาถึงแท่นบูชา ดาบมารก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกระบี่กังวานสะท้อนไปทั่ว จากนั้นปราณกระบี่บ้าคลั่งก็พวยพุ่งออกมา ดุจห่าฝนกระบี่กวาดไปทั่วสารทิศ
ทุกสิ่งที่ปราณกระบี่พัดผ่านล้วนถูกทำลายจนสิ้น กลายเป็นความว่างเปล่า
“ฮึ ไม่ธรรมดาจริง ๆ ด้วย!”
หลี่เทียนหยวนเตรียมพร้อมไว้แล้ว ทันทีที่ปราณกระบี่จู่โจม เขาก็เหวี่ยงหมัดเหล็กเข้าปะทะโดยตรง
เสียงทึบดังปัง ปราณกระบี่อันบ้าคลั่งแตกสลาย กลายเป็นประกายกระบี่ระยิบระยับแล้วเลือนหายไป
ทว่าร่างของหลี่เทียนหยวนก็ถูกแรงปะทะกระแทกถอยไปหลายก้าวเช่นกัน