[ฝากสมองไว้ที่นี่ แค่นี้ก็สะใจแล้ว ^_^]
“ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ผู้มีพลังคือผู้ได้อยู่”
“สายยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋น เก้าปีแห่งการประลองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ รั้งอันดับสุดท้าย นับแต่นี้ไป ยอดเขาหลิงอวิ๋นลดลงเป็นอันดับสุดท้ายในสามสิบหกยอดเขาล่าง เงินเดือนรายเดือนลดครึ่ง”
“หากปีหน้ายอดเขาหลิงอวิ๋นยังไม่มีศิษย์โดดเด่นในการประลอง จะยกเลิกการสืบทอดสายยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นโดยสิ้นเชิง! ศิษย์ทั้งหมดลดชั้นเป็นศิษย์ภายนอก”
.....
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ภายในท้องพระโรงยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋น
ชายชราจากตำหนักวินัย ใบหน้าไร้ความรู้สึก ประกาศพระบัญชาในมือเสร็จแล้ว หันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงชายหนุ่มหน้าโศกเศร้าคนหนึ่ง
ชายหนุ่มนี้ ก็คือ ประมุขยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวคนปัจจุบัน — หลี่เทียนหยวน
“ข้าข้ามภพมาแล้ว? แถมยังเป็นประมุขยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นอีก?”
“แต่เนื้อเรื่องนี่มันแตกต่างจากนิยายสะใจเสียจริง ทั้งที่กลายเป็นบรรพชนตั้งสำนักแล้ว ไม่ควรมีมหาจักรพรรดิเฝ้าประตู จักรพรรดินีนวดบ่าให้หรือไง”
“จากนั้นก็กวาดล้างยอดฝีมือทั่วสารทิศ เปลี่ยนแปลงดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว เป็นเจ้าแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์?”
“ทำไมพอออกฉากก็ถึงขั้นถูกลดชั้นเป็นศิษย์ภายนอกเสียแล้ว?”
“นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย!”
หลี่เทียนหยวนขมวดคิ้วแน่น เขาไม่ใช่คนในโลกนี้ แต่เมื่อเช้าตื่นขึ้นมากลับข้ามภพมาในโลกเซียนเซี่ยอย่างน่าประหลาด
ที่แห่งนี้คือเขตดาราจื่อเวย มีสามพันแคว้นเต้า เซียน มาร ปีศาจ และเทพดำรงอยู่ร่วมกัน เผ่าพันธุ์หมื่นตระกูลตั้งเรียงราย
ส่วนดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวที่เขาอยู่ คือหนึ่งในสายสืบทอดมรรคสูงสุดในแคว้นหลี สืบทอดมานานนับยุคสมัยไม่ถ้วน มีมหาจักรพรรดิไร้เทียมทานอุบัติขึ้นจากสำนัก
เพราะดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวเป็นสายสืบทอดมรรคชั้นยอด ดังนั้นภายในจึงมีลำดับขั้นเคร่งครัด เหมือนปิรามิดที่ก้าวหน้าทีละชั้น การช่วงชิงทรัพยากรบำเพ็ญดุเดือด
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มีสี่สิบห้ายอดเขาหลัก แบ่งเป็นเก้ายอดเขาชั้นบนและสามสิบหกยอดเขาล่าง แต่ละยอดเขาหลักแทนการสืบทอดหนึ่งสาย
ทุกปีจัดประลองเพื่อประเมิน จัดอันดับยอดเขาหลัก
และการประลองครั้งนี้ยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นกลับเป็นที่สุดท้ายอีก จวนจะถูกยกเลิกเต็มที
พึงรู้ว่า แต่เดิมยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นเมื่อหลายพันปีก่อนคือหนึ่งในเก้ายอดเขาชั้นบนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ถึงรุ่นนี้ ยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นกลับกลายเป็นสืบทอดที่ต่ำสุดในสามสิบหกยอดเขาล่าง
เขาเมื่อเก้าปีก่อน รับตำแหน่งประมุขยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋น
เวลานั้น อาจารย์ของเขา เจี้ยนเต้าเหริน นำศิษย์ยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นออกไปข้างนอก พลันถูกดึงเข้าสู่ศึกใหญ่ ทำให้ศิษย์จำนวนมากสิ้นชีพ
และเจี้ยนเต้าเหรินก็เพื่อช่วยเขา ถึงกับยอมระเบิดวิญญาณก่อกำเนิด สลายวิญญาณสิ้น
แม้เขาจะรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็บาดเจ็บหนัก แม้ได้รับการช่วยเหลือจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทำให้อาการบาดเจ็บดีขึ้น แต่การฝึกฝนกลับไม่ก้าวหน้าอีก ซ้ำยังถอยหลังหนึ่งขั้น กลายเป็นคนครึ่งเสียแล้ว
.....
ซี้ด!
โอ้โห!
อาจารย์สิ้นชีพ, รับตำแหน่งประมุข, บาดเจ็บหนัก, การฝึกฝนถอยหลัง!
นี่มันเรื่องร้ายทั้งหมดมารวมอยู่ที่ตัวเอง BUFF นี่เติมเต็มแมกซ์เลย!
นี่มันฉากเปิดแบบเด็กไร้ค่าพลิกชะตาของจริงเลย!
หลี่เทียนหยวนชาติก่อนก็เป็นหนอนหนังสือเก่า รู้ทันทีว่าตนได้แม่แบบตัวเอกไร้ค่าในนิยายสะใจแล้ว
ไม่ต้องคิด ฉากเปิดไร้ค่าแบบนี้ ต่อไปต้องปลุกนิ้วทอง แล้วก็ตลอดทางพลิกชะตาตบหน้า ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต
แต่นิ้วทองคืออะไร?
“นี่!”
“ท่านผู้เฒ่า อยู่หรือไม่?”
“ท่านเฒ่ายา?”
“สีน้ำเงินเข้ม?”
“ขวดเขียวน้อย?”
หลี่เทียนหยวนร้องเรียกแบบลองเชิงไปสองสามครั้ง แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับใดๆ ทั้งไม่มีวัตถุวิเศษใดบนตัวเกิดผิดปกติขึ้นฉับพลัน
คราวนี้ถึงตาเขางุนงงแล้ว
ตามหลักแล้ว ผู้ข้ามภพต้องมีนิ้วทองติดตัว เช่น แหวนผู้เฒ่าอะไรสักอย่าง! มาถึงเขาทำไมถึงไม่มี?
[ติ๊งต่อง!]
[โฮสต์เลิกเรียกเถอะ นิ้วทองของเจ้าคือระบบนี้!]
ขณะที่หลี่เทียนหยวนจนปัญญา จู่ๆ ก็มีเสียงเตือนดังขึ้นในสมอง
“พี่ระบบ!”
หลี่เทียนหยวนตอนแรกอึ้งไป ก่อนเข้าใจ ดวงตาสว่างวาบ
ใช่แล้ว เขาลืมระบบไปได้อย่างไร!
เมื่อเทียบกับท่านผู้เฒ่าอะไรนั่น พี่ระบบนี่สิเจ๋งกว่า!
พูดได้คำเดียว สุดยอด!
“ดีมาก ระบบ ให้ข้าเช็คอิน!”
[ขออภัย ระบบนี้เช็คอินไม่เป็น!]
“อืม? เป็นระบบสุ่มการ์ด? ก็ได้”
“ถ้าอย่างนั้นข้าจะสุ่มการ์ด ขอสมบัติระดับ SSR แสนพิสดาร พรสวรรค์มหาจักรพรรดิ หรือเนตรคู่ หรือกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลก็ได้ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ให้ข้าได้ศาสตราจักรพรรดิสูงสุดสักอัน”
[ขออภัย ระบบนี้ไม่มีการสุ่มรางวัล!]
หลี่เทียนหยวนเงียบงัน ประหนึ่งเวลาหยุดนิ่งในชั่วขณะนี้
“แล้วเจ้ามีประโยชน์อะไร?”
[ตรวจพบสถานะโฮสต์ปัจจุบัน เปิดใช้งานระบบเทพรับศิษย์ให้โฮสต์]
[ระบบเทพรับศิษย์: เพียงรับศิษย์ก็ได้รับรางวัลจากระบบ นอกจากนี้เมื่อศิษย์ฝ่าด่านฝึกฝนและบรรลุการรู้แจ้ง ผู้เป็นเจ้าจะได้รับผลตอบแทนตามส่วน]
[ข้อกำหนดการรับศิษย์: ผู้ครอบครองชะตาชีวิต]
“อะไรนะ? ระบบเทพรับศิษย์?”
“แต่ระบบนี่มีความเป็นมนุษย์พอดู ยังสามารถจัดฟังก์ชันให้ข้าตามความต้องการได้”
เดิมทีหลี่เทียนหยวนแววตาที่เริ่มห่อเหี่ยว พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที
ระบบนี้ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นเฉพาะตัวให้สถานการณ์ปัจจุบันของเขา
เรียบง่าย ดุดัน
รับศิษย์มีรางวัล!
บ่มเพาะศิษย์มีรางวัล!
ศิษย์ฝึกฝน ยังมีรางวัล!
หนึ่งคำว่าเจ๋ง!
แต่สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือ รับศิษย์ยังมีข้อกำหนด ต้องมีชะตาชีวิต! ทำให้หลี่เทียนหยวนค่อนข้างงุนงง
ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดมาก เปิดแผงระบบโดยตรง
[เจ้าของร่าง: หลี่เทียนหยวน]
[อายุกระดูก: สามสิบสอง]
[พรสวรรค์: A]
[พลังบำเพ็ญ: มหามรรคโอสถทอง (ปลอม)]
[ฐานะ: ประมุขยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว]
[เคล็ดวิชา: วิชาหลิงอวิ๋นแปรเซียน (วิชาเซียนไม่สมบูรณ์)]
[อิทธิฤทธิ์: เจตจำนงกระบี่หลิงอวิ๋น (ระดับฟ้า) วิชาฝีเท้าเหยียบเมฆา (ระดับฟ้า)]
ชะตาชีวิต: ไม่มี
[สิ่งของ: ศาสตราระดับฟ้าสองชิ้น, ศาสตราระดับดินห้าชิ้น, ศิลาวิญญาณ โอสถ และสมบัติจำนวนหนึ่ง]
[ศิษย์: ไม่มี]
[ภารกิจระบบ: รับศิษย์คนแรก รางวัล: ต้นชาตรัสรู้]
[สรุป: ดูเผินๆ ไร้ซึ่งความโดดเด่น แต่ความจริงนี่คือตัวโกงจากดาวโลก อย่าได้ไปแหย่เขาเป็นอันขาด]
หลี่เทียนหยวนเห็นแผงคุณสมบัติของตน มุมปากเผยรอยยิ้ม
ดีมาก!
กลิ่นอายนี้ถูกต้อง!
ไร้ซึ่งความโดดเด่น!
แต่มีระบบในมือ ลิขิตต้องเป็นชีวิตที่เจ๋งสุดขั้วแบบสายฟ้าแลบ!
หลังจากตื่นเต้น หลี่เทียนหยวนสะกดใจ สายตามองไปสุดขอบฟ้าไกล
ในความทรงจำของเจ้าของเดิมมีความยึดติดหนึ่งอย่าง คือสืบสานการสืบทอดของยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นให้ยิ่งใหญ่ จะให้สายสืบทอดขาดลงในมือตนเด็ดขาด
เมื่อหลี่เทียนหยวนรับช่วงความทรงจำแล้ว เรื่องนี้ก็ย่อมต้องให้เขาทำให้สำเร็จ
“ยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นคือรากฐานที่ทำให้ข้าผงาดขึ้นในโลกนี้ ต้องรักษามันไว้!”
“พอดีตอนนี้เพิ่งสิ้นสุดการประลองใหญ่ระหว่างยอดเขาที่เรียกว่านั้น ดินแดนศักดิ์สิทธิ์คงกำลังเปิดประตูใหญ่ รับศิษย์กว้าง”
“ไปดูสิว่ามีศิษย์ที่เหมาะสมบ้างไหม”
คิดถึงตรงนี้ เขาจิตใจเคลื่อนไหว กลายเป็นรัศมีสีสวยโฉบออกนอกยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นไปอย่างรวดเร็ว
มองออกไปนอกด่าน เมฆาขาวพันล้อม กระเรียนเซียนเริงระบำ ราวกับสรวงสวรรค์
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวในฐานะสายสืบทอดมรรคชั้นยอดในแคว้นหลี พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ครอบคลุมโดยรอบพันลี้ มีทั้งขุนเขาและทะเลสาบ ศาลา เรือน และหอสูงครบครัน
และขุนเขาเหล่านี้ล้วนเป็นเขาเซียนและแดนวิญญาณ ใต้ดินฝังชีพจรวิญญาณ
เป็นผลงานที่ยอดฝีมือในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใช้เวลานับไม่ถ้วน ใช้มหาอิทธิฤทธิ์ขนย้ายมาจากทั่วแคว้นหลี และวางค่ายกลมากมาย เสริมพลังชีพจรวิญญาณ เปลี่ยนให้ภูผาสายน้ำนี้กลายเป็นถ้ำสวรรค์แดนมงคลที่แท้จริง
นี่คือรากฐานของสายสืบทอดมรรคสูงสุด สามารถดึงเอาทรัพยากรทั้งหมดในแคว้นเต้ามาใช้เพื่อตนได้
ขณะนี้ หลี่เทียนหยวนหยัดยืนกลางเวหา มองลงมาเห็นภาพอันยิ่งใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ในใจอดทึ่งไม่ได้
ความยิ่งใหญ่ของมันเหนือจินตนาการสามัญ
นี่คือโลกเซียนเซี่ยที่ยิ่งใหญ่ตระการตา
ในฐานะชาวจีน คนส่วนมากต่างมีความฝันเซียนเซี่ย หลี่เทียนหยวนก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
(ขอบเขตพลังแบ่งเป็น ขั้นฝึกลมปราณ, ขั้นสร้างฐาน, ขั้นเข้าสู่เร้นลับ, หยินหยาง, มหามรรคโอสถทอง, วิญญาณก่อกำเนิดคืนสู่หนึ่ง, ขั้นแปรเทวะถ้ำสวรรค์, นิพพานเกิดทัณฑ์, ขั้นเทียนเหรินมหาสำเร็จ, ขั้นแท่นเซียน, ขั้นปราชญ์แท้, ราชันสวรรค์, ว่าที่จักรพรรดิ, มหาจักรพรรดิ)