เมื่อเห็นเจียงเหอจากไป เจียงหวยอันกวาดสายตามองเหล่าผู้อาวุโสเบื้องล่างซึ่งมีสีหน้าแตกต่างกัน ก่อนกล่าวเสียงขรึมว่า “ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ปิดเขตบรรพชน ห้ามผู้ใดเข้าออก ถอนกำลังลาดตระเวนทั้งหมดที่อยู่นอกเขตกลับมา แล้วเสริมความแข็งแกร่งให้ค่ายกลใหญ่ของเขตบรรพชน
พิธีแต่งตั้งเทพธิดาให้เตรียมการตามกำหนดเดิม แต่ยกระดับการคุ้มกันให้สูงสุด ข้าอยากเห็นนักว่า ยังจะมีผีสางเทวดาหน้าไหนกล้ามาก่อเรื่องในตระกูลเจียงของข้าอีก!”
คำสั่งแต่ละข้อถูกถ่ายทอดลงไป เขตบรรพชนของตระกูลเจียงทั้งเขตพลันแปรสภาพเป็นดั่งเครื่องจักรสงครามขนาดมหึมา เคลื่อนกำลังอย่างคล่องแคล่วและเข้มงวดไร้ปรานี
บรรยากาศอึมครึมราวกับพายุกำลังตั้งเค้า ปกคลุมทั่วดินแดนสืบทอดอันเก่าแก่แห่งนี้
หลายวันต่อมา เจียงเยว่หลีเดินทางมาถึงแม่น้ำอันตรายเลื่องชื่อสายหนึ่ง ซึ่งทอดตัวยาวพาดผ่านผืนดินแห่งตงโจว
แม่น้ำกว้างใหญ่ กระแสน้ำเชี่ยวกราก ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าคือสายน้ำมีสีหม่นคล้ำชวนพิศวง ว่ากันว่าก้นแม่น้ำเชื่อมต่อกับเก้าแดนยมโลก จึงมักมีวิญญาณอาฆาตและไอชั่วร้ายพวยพุ่งขึ้นมา นี่เองจึงเป็นที่มาของชื่อ
สภาพแวดล้อมแถบนี้เลวร้าย มิติไม่มั่นคงนัก ทั้งยังเป็นเส้นทางสายเดียวที่มุ่งสู่เขตบรรพชนตระกูลเจียง และเป็นด่านธรรมชาติอันตรายแห่งหนึ่ง
เจียงเยว่หลีมองสายน้ำสีหม่นคล้ำที่ไหลบ่าไม่หยุด ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่ง ดวงตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
การซุ่มโจมตีที่หุบเขาฝังเทพ สำหรับนางแล้วเป็นเพียงการวอร์มร่างเล็กน้อย มิอาจทำให้นางต้องจริงจังได้ด้วยซ้ำ
ความตื่นตระหนกของเหล่าผู้อาวุโสก่อนสิ้นใจ นางก็ไม่ได้นำมาใส่ใจแม้แต่น้อย
เส้นทางล้างแค้นปูด้วยกระดูก นางตระหนักเรื่องนี้มานานแล้ว
“แม่น้ำตัดวิญญาณ… ชื่อนี้ไม่เลวทีเดียว”
นางพึมพำเสียงแผ่ว สัมผัสได้ถึงไอชั่วร้ายเย็นเยียบซึ่งเคลื่อนไหวอย่างคึกคักผิดปกติ และมิติอันเปราะบางของที่แห่งนี้ ภายในใจพลันเกิดความเข้าใจใหม่ต่อวิถีอีกเล็กน้อย สรรพสิ่งในฟ้าดินล้วนเป็นอาจารย์ได้ แม้แต่สถานที่อันตรายเช่นนี้
ทันใดนั้น ผิวน้ำเบื้องหน้านางห่างออกไปราว 100 จั้งก็เดือดพล่านขึ้นอย่างไร้สัญญาณเตือน!
“บุ๋ง… บุ๋ง…”