หลินเซียวเทียนสำแดงแปดกระบวนท่าแห่งสำนักกระบี่มารรวดเดียว พลังวิญญาณอันไร้ขอบเขตไหลบ่าปั่นป่วนดุจคลื่นมหาสมุทร แผ่ขยายอย่างเกรี้ยวกราดและเชี่ยวกราก
แสงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมทั่วฟ้าดิน ทำให้เหนือสำนักกระบี่มารเกิดความแปรปรวนของเมฆลม สายฟ้าฟาดแลบแปลบปลาบ
“ไปตายเสีย ไอ้มดปลวกบัดซบ!”
หลินเซียวเทียนเบิกตากว้าง คำรามอย่างดุร้าย
อานุภาพของกระบวนท่านี้ร้ายกาจถึงขีดสุด เป็นกระบวนท่าสังหารที่เขาใช้พิชิตผู้บำเพ็ญในขอบเขตเดียวกันมานับไม่ถ้วน จนไร้คู่ต่อกรในละแวกนครหลินอัน
เขาเชื่อว่า ด้วยอายุและพลังของอีกฝ่าย ย่อมไม่อาจต้านทานได้แน่นอน
“นี่หรือพลังที่แท้จริงของประมุขสำนัก? ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากถูกกระบวนท่านี้เข้าไป แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นเทียนเหรินก็ยังยากจะต้านทาน!”
“ประมุขทรงอานุภาพ! สังหารเจ้าหนุ่มโอหังนี่เสีย! หั่นร่างมันเป็นชิ้น ๆ ให้มันได้รู้ว่าสำนักกระบี่มารของเราร้ายกาจเพียงใด”
“แค่มดปลวกตัวเดียว ยังกล้ามาก่อเรื่องถึงสำนักกระบี่มาร รนหาที่ตายชัด ๆ!”
เหล่าศิษย์สำนักกระบี่มารฮึกเหิม ต่างพากันตะโกนด้วยความตื่นเต้น
เย่เฉินยืนมองอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบนิ่ง สีหน้าไร้อารมณ์ ทั้งไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย
เขาย่อมรู้ดีว่าท่านอาจารย์มีพลังเพียงใด จะพ่ายให้ประมุขสำนักกระบี่มารตัวเล็ก ๆ ได้อย่างไร
เป็นดังคาด ในชั่วขณะถัดมา คำพูดของท่านอาจารย์ทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
“วิถีกระบี่เช่นนี้ ยังกล้าเอามาอวดต่อหน้าข้า ช่างน่าขันนัก!”