แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
ในชั่วพริบตาที่พลังต้นกำเนิดของกายาหงส์เซียนอมตะปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์ เจียงเยว่หลีก็จงใจใช้พลังต้นกำเนิดสูงสุดที่สมบูรณ์ไร้ตำหนิของตน ชักนำกระแสพลังให้พุ่งไปล็อกตำแหน่งหัวใจของเจียงหลานจากระยะไกล!
“อ๊าก—!”
เจียงหลานกรีดร้องอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส ราวกับถูกหมื่นศรแทงทะลุหัวใจ!
นางรู้สึกราวกับมีมือไร้รูปร่างข้างหนึ่งบีบหัวใจของตนไว้แน่น ก่อนจะฉีกกระชากอย่างบ้าคลั่ง!
พลังสายเดียวกับนาง ทว่าบริสุทธิ์และสูงส่งยิ่งกว่า กลับกดข่มนางอย่างเด็ดขาด ทั้งยังก่อให้เกิดการสะท้อนกลับของพลังจนเกิดความเสียหาย!
“พรวด!”
นางกระอักเลือดออกมาคำโต!
กลิ่นอายแข็งแกร่งรอบกายพลันร่วงหล่นดุจหิมะถล่ม ใบหน้าซีดเผือดราวกระดาษทอง นางกุมอก โซเซจนแทบยืนไม่อยู่
นางรีบสำรวจภายในร่างด้วยความหวาดผวา แล้วพบว่า “จิตวิจิตรงดงามสูงสุด” ซึ่งนางทะนุถนอมราวสมบัติล้ำค่าและมอบทั้งเกียรติยศอันสูงสุดกับพลังแก่ตน บัดนี้กลับกลายเป็นภัยร้ายที่สุด เมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าของที่แท้จริง มันต่อต้านอย่างรุนแรงจนแทบจะทะลวงออกจากร่าง!
“ไม่... เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้?! นี่คือหัวใจของข้า! ของข้า!”
เจียงหลานมีท่าทีราวกับคนเสียสติ ไม่อาจยอมรับความจริงนี้ได้
ส่วนเจียงเยว่หลีอาบแสงเทพแห่งหงส์เซียน ประหนึ่งเทพธิดาสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจุติสู่โลกมนุษย์
นางมองเจียงหลานผู้กำลังถูกพลังสะท้อนกลับเล่นงานจนหมดสภาพด้วยสายตาเย็นชา ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าดังก้องไปทั่วลาน “เห็นชัดแล้วหรือยัง? ของที่ช่วงชิงมา สุดท้ายก็เป็นเพียงของที่ช่วงชิงมา ของปลอมไม่มีวันกลายเป็นของจริง หัวใจดวงนี้เต้นอยู่ในร่างเจ้า ทุกครั้งที่มันเต้น ก็เตือนเจ้าอยู่เสมอว่าทุกสิ่งที่เจ้าครอบครอง ล้วนตั้งอยู่บนความทุกข์ทรมานของข้า!”
ทุกถ้อยคำแทงใจดำ! ทำให้เจียงหลานพังทลายยิ่งกว่าการโจมตีทางกายใด ๆ!
เจียงเยว่หลียกมือขึ้น ประกบนิ้วดุจกระบี่ ปลายนิ้วมีเพลิงเทพหงส์เซียนสีแห่งความโกลาหลและพลังแห่งโลกอันบริสุทธิ์วนเวียน นางตวัดนิ้วเบา ๆ ไปทางกระบี่มหึมาที่ฟาดลงมา