สิ้นคำ หลี่เทียนหยวนดีดนิ้วเบา ๆ พลังวิญญาณอันมหาศาลสายหนึ่งก็พุ่งทะลุอากาศเข้าปะทะกับมือยักษ์ที่ค้ำฟ้าในฉับพลัน
เสียงระเบิดทุ้มหนักดังขึ้น มือยักษ์ที่ค้ำฟ้าพลันแตกสลาย หายวับไปในพริบตา
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันไม่ได้ทำให้หมัดของเย่เฉินช้าลงแม้แต่น้อย
หมัดของเขาหอบหิ้วพลังดวงดาวอันน่าสะพรึงกลัว พุ่งเข้าหาซ่งเซวียนหยวนราวกับดาวตกถล่มลงมา
“ไม่...”
รูม่านตาของซ่งเซวียนหยวนหดเล็กลงเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ปัง!
หมัดที่เย่เฉินทุ่มกำลังทั้งหมดซัดเข้ากลางอกของซ่งเซวียนหยวนจนยุบลง เลือดสีแดงฉานที่ปะปนด้วยเศษอวัยวะภายในพุ่งทะลักออกจากปากของเขาทันที
ซ่งเซวียนหยวนเบิกตากว้าง ดวงตาแดงก่ำ รูม่านตาค่อย ๆ ขยายใหญ่และไร้ประกาย
จากนั้นเสียงทึบหนักก็ดังขึ้น ร่างไร้วิญญาณตกกระแทกพื้น ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว
“ซี๊ด!”
การกระทำของเย่เฉินทำให้ทุกคนในที่นั้นตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ผู้บำเพ็ญขั้นเข้าสู่เร้นลับกลับสังหารซ่งเซวียนหยวน ผู้บรรลุขั้นหยินหยางสมบูรณ์ขั้นสูงสุด ได้ด้วยหมัดเดียวอย่างเหลือเชื่อ
ช่างโหดเหี้ยม น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
“ลูกพ่อ!”
เมื่อเห็นซ่งเซวียนหยวนถูกเย่เฉินสังหารคาที่ ซ่งเทียนฮ่าวก็ร่ำไห้คร่ำครวญ ก่อนจะคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวจนแทบใจสลาย “ผู้อาวุโสอู๋ รีบฆ่าเย่เฉินเจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่เสีย แก้แค้นให้เซวียนหยวน!”
“เจ้าสารเลว กล้าสังหารศิษย์สืบทอดของสำนักกระบี่มารเชียวหรือ! ข้าจะเลาะเอ็นถลกกระดูกเจ้า แล้วบดขยี้กระดูกให้เป็นเถ้าถ่าน!”
ท่ามกลางเสียงคำราม ชายชราคนหนึ่งทะยานออกมาจากกลางอากาศ แรงกดดันอันน่าสะพรึงแผ่ซ่านจากร่างดุจคลื่นมหึมาซัดโถม กลืนกินทุกสิ่งและสะกดจิตใจของเย่เฉิน
ชายชราผู้นี้มิใช่ใครอื่น เขาคืออู๋เทียนสง ผู้อาวุโสแห่งสำนักกระบี่มาร ผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทวะถ้ำสวรรค์ช่วงกลาง