“เจ้าสารเลว! กล้าสังหารบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ซวี! จงทิ้งชีวิตไว้เสีย!”
เทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนผลักฝ่ามือทั้งสองไปเบื้องหน้าอย่างแรง พลังเทพแห่งดวงดาวอันไพศาลไร้ขอบเขตพลันปะทุขึ้น!
แสงดาวไร้สิ้นสุดร่วงหล่นจากฟ้าเก้าชั้น ก่อนจะหลั่งไหลมารวมตัวและอัดแน่นอยู่เบื้องหน้าเขาอย่างบ้าคลั่ง!
เพียงชั่วพริบตา ภูเขาเทพบรรพกาลซึ่งก่อร่างขึ้นจากเงาจำลองของดวงดาวนับร้อยล้านก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ!
ภูเขาเทพลูกนี้ใหญ่โตมโหฬาร บดบังฟ้าตะวัน แสงดาราเย็นเยียบไหลเวียนทั่วทั้งภูเขา ดวงดาวนับไม่ถ้วนบนยอดเขาถือกำเนิดและดับสูญ หมุนเวียนแปรเปลี่ยนไปมา แผ่กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวที่สามารถสะกดหมื่นยุคและบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
ทันทีที่ภูเขาเทพก่อร่างสำเร็จ มันก็หมายหัวเย่เฉินไว้ พร้อมอานุภาพสูงสุดที่บดขยี้ดวงดาวและกดทับหมื่นวิถี พุ่งกระแทกลงมาอย่างเกรี้ยวกราด!
อานุภาพของฝ่ามือนี้ทั้งหนักแน่นและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากรงเล็บมังกรของราชันมังกรเถื่อนเมื่อครู่!
เจตนาสังหารในท่านี้มุ่งหมายเอาชีวิต ไม่ยอมเลิกราจนกว่าฝ่ายหนึ่งจะตาย!
“ดาวถล่มสะกดพิภพ! นั่นคือมหาวิชาสังหารของเทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน!” ใครบางคนร้องเสียงหลง
“รีบถอย! หากถูกคลื่นพลังซัดแม้แต่น้อย ต้องตายแน่!” ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือด
แทบจะพร้อมกับที่ภูเขาเทพกดทับลงมา การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวอีกสองสายก็ปะทุขึ้นอย่างเหี้ยมหาญ!
“สังหาร!”
แววอำมหิตวาบผ่านดวงตาของท่านผู้ทรงเกียรติอัสนีทัณฑ์ เขากระตุ้นจิตสังหารขึ้นแทบจะพร้อมกับที่เทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนลงมือ!
เขาประสานมุทราด้วยสองมือ ปากท่องคาถาพึมพำ
ครืน ๆ ๆ!
เหนือฟ้าเก้าชั้น เมฆลมแปรปรวน! เมฆอัสนีหนาทึบรวมตัวขึ้นในพริบตา สายฟ้าสีม่วงนับไม่ถ้วนซึ่งใหญ่เท่าถังน้ำผ่าทะลวงท้องนภา ราวกับลงทัณฑ์อัสนีล้างโลก เปี่ยมด้วยอานุภาพแห่งสวรรค์อันเกรียงไกรที่พิพากษาทุกสรรพสิ่ง พุ่งเป้าไปยังเย่เฉินแล้วฟาดลงมา!
สายฟ้าถาโถมราวฟ้าถล่ม กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างแผ่คลุมฟ้าดิน!
“ฮึ ๆ ๆ! ส่งจวนเซียนไท่หยวนมาเสีย!”