“หืม?”
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา รอยยิ้มของบุตรเทพปีศาจสวรรค์กลับแข็งค้าง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตื่นตะลึงอย่างไม่อยากเชื่อ
“เกิดอะไรขึ้น?”
สตรีชุดดำที่อยู่ด้านข้างสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงขมวดคิ้วถามอย่างอดไม่ได้
“ผู้อาวุโสอู๋ซางส่งกระแสเสียงมาบอกว่า หลี่เทียนหยวนยังไม่ตาย...”
สีหน้าของบุตรเทพปีศาจสวรรค์เปลี่ยนไปมา เขาเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก
“หืม? เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าคู่พิฆาตโยวหมิงลงมือด้วยตนเอง รับรองว่าไม่มีทางพลาด เหตุใดเขายังมีชีวิตอยู่!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้างามของสตรีชุดดำพลันหม่นคล้ำ น้ำเสียงเย็นยะเยือกถึงขีดสุด
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
“เดิมทีข้าคิดว่าเมื่อคู่พิฆาตโยวหมิงลงมือแล้ว ย่อมไม่มีทางล้มเหลว แต่ไม่คิดเลยว่า...”
เมื่อได้ฟังเช่นนี้ บุตรเทพปีศาจสวรรค์ก็ได้แต่ยิ้มขื่น เขาเองก็สับสนเช่นกัน!
ตามเหตุผลแล้ว คู่พิฆาตโยวหมิงเป็นถึงตัวตนที่ลอบสังหารราชันสวรรค์ได้ ไม่ต้องพูดถึงหลี่เทียนหยวนที่เป็นเพียงคนคนเดียว ไฉนจึงพลาดพลั้งได้?
“ช่างเถิด เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าอย่างไร แผนการของเราก็สำคัญกว่า หากเจ้าก่อเรื่องจนใหญ่โตเกินไป แล้วพวกตาแก่เหล่านั้นจับพิรุธได้ เรื่องคงยุ่งยากแน่!”
สตรีชุดดำครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อว่า “อีกอย่าง หากเจ้ามีความแค้นลึกล้ำกับหลี่เทียนหยวนจริง ๆ และจำเป็นต้องฆ่าเขา ก็รอให้ภารกิจใหญ่ของพวกเราเสร็จสิ้นก่อนค่อยลงมือยังไม่สาย”
บุตรเทพปีศาจสวรรค์พยักหน้า “ท่านกล่าวถูกแล้ว ข้าเข้าใจ”
เขารู้ดีว่าสตรีชุดดำพูดถูก เพราะเวลานี้สถานการณ์เร่งด่วน ไม่ควรก่อเรื่องให้ยุ่งยากขึ้น