“คารวะประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ!”
“คารวะประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ!”
ชั่วพริบตา ผู้คนนับไม่ถ้วนบนลานกว้างยอดภูเขาเซียนถานไถต่างพากันคำนับถานไถหลิงเฟิง
“อืม!”
ถานไถหลิงเฟิงพยักหน้า ก่อนก้าวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้าและขึ้นสู่แท่นสูงกลางลาน เขาแผ่รัศมีทรงอำนาจ ก้มมองผู้คนเบื้องล่าง
“ทุกท่าน! วันนี้เป็นพิธีแต่งตั้งเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถของข้า อีกทั้งยังเป็นวันคล้ายวันประสูติครบรอบพันปีของมหาจักรพรรดิถานไถ เราจึงจัดงานเลี้ยงขึ้นเพื่อเฉลิมฉลอง ทุกท่านให้เกียรติมาร่วมงาน ข้าผู้อาวุโสรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”ถานไถหลิงเฟิงกล่าวเสียงกังวานจากบนแท่นสูง
“ฮ่า ๆ ประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถเกรงใจกันเกินไปแล้ว”
“สำนักของท่านมีเรื่องน่ายินดีเช่นนี้ แล้วยังเชิญพวกเรามาร่วมงาน นับเป็นเกียรติของพวกเราต่างหาก”
“ถูกต้อง ได้เป็นประจักษ์พยานต่อมหาพิธีครั้งนี้ด้วยตาตนเอง นับเป็นวาสนาในสามชาติ”
เมื่อได้ยินคำพูดของถานไถหลิงเฟิง ทุกคนก็พากันเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเปี่ยมด้วยคำยกยอ
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านมอบของขวัญคำนับ แล้วเข้าประจำที่ เมื่อถึงฤกษ์งามยามดี พิธีแต่งตั้งและงานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันประสูติของมหาจักรพรรดิก็จะเริ่มขึ้น”
ถานไถหลิงเฟิงยิ้มบาง ๆ พลางมองแขกเหรื่อเบื้องล่างซึ่งกำลังคึกคัก แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ
พอได้ยินเช่นนั้น บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนซึ่งยืนอยู่แถวหน้าสุดก็พาผู้คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนมุ่งไปยังแท่นสูง
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนขอมอบยาอายุวัฒนะหมื่นปีหนึ่งเม็ดเป็นของขวัญแสดงความยินดี ขอให้มหาจักรพรรดิถานไถมีพระชนมายุยืนยาวนับพันปี พรั่งพร้อมด้วยวาสนาดุจทะเลบูรพา อายุยืนเทียมฟ้า และคงอยู่ชั่วนิรันดร์!”