หลี่เทียนหยวนได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นอยู่ข้าง ๆ แต่กลับไม่สนใจนัก
ก่อนหน้านี้เขามาที่นี่เพื่อแสวงหาโอกาสวาสนาของมหาจักรพรรดิถานไถก็จริง แต่ตอนนี้กลับไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นมากนักแล้ว
เพราะเป้าหมายสำคัญที่สุดของเขาในยามนี้คือ ถานไถเสินซี เขาต้องหาทางรับนางเข้าเป็นศิษย์ให้ได้
“ศิษย์เอ๋ย ในเมื่อไม่มีอะไรให้ดูแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็เข้าไปในค่ายกลซวีหมีเก้าผันกันเถิด”
หลี่เทียนหยวนเอ่ยกับเจียงเยว่หลีที่อยู่ข้างกาย
เจียงเยว่หลีได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะตามเขามุ่งหน้าไปยังค่ายกล
หวงฝู่เฟิงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปเห็นการกระทำของเขา ต่างพากันตกตะลึง
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะบุกเข้าไปในค่ายกลซวีหมีเก้าผันตอนนี้
ไม่ใช่เพียงพวกเขาเท่านั้น ผู้คนจากขุมอำนาจอื่นที่อยู่โดยรอบต่างหันมามองเช่นกัน
“สองคนนั้นเป็นใคร? จะทำอะไรกัน?”
“ไม่เห็นหรือว่าผู้สืบทอดจากสายสืบทอดมรรคสูงสุดทั้งหลายกำลังประลองกันอยู่? โอกาสเช่นนี้ ไหนเลยจะถึงคราวให้พวกไร้ชื่อเสียงมาเที่ยวสอดมือร่วมวง?”
“นั่นสิ พวกเราต่างรู้กันดีโดยไม่ต้องพูดว่าเพียงเฝ้าดูอยู่ตรงนี้ก็พอ แต่สองคนนั้นกลับกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ หากเผลอไปล่วงเกินยอดอัจฉริยะจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์สักแห่ง คงได้เจอดีแน่”