“แย่แล้ว นั่นคือเตาหลอมหยินหยาง! สมบัติวิเศษเสวียนเทียนที่ใช้พิทักษ์แดนลับชั้นแรกแห่งเส้นทางโบราณเผาสวรรค์ ผู้อาวุโสสี่ถึงกับนำมันออกมาใช้!”
จินหลิงซึ่งเฝ้าดูการต่อสู้อยู่ไกล ๆ สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างมาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและกังวล
เตาหลอมหยินหยางเป็นหนึ่งในศาสตราเทพพิทักษ์สำนักของภูเขาเทพสุริยัน มีพลังอำนาจดุดันและน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ว่ากันว่ามันเคยกลืนกินผู้บำเพ็ญและอสูรเซียนขั้นสูงมานับไม่ถ้วน จนมีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านความโหดเหี้ยม สะกดข่มทั่วแปดทิศ
หลี่เทียนหยวนมองเตาหลอมยักษ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ คิ้วขมวดเล็กน้อย
เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเตาหลอมสำริด จนแทบหายใจไม่ออก
ขณะเดียวกัน ณ ส่วนลึกของตำหนักเทพสุริยัน จินอู๋จิ้วกำลังมองทุกสิ่งผ่านกระจกสำริด
เมื่อเห็นผู้อาวุโสสี่เรียกเตาหลอมหยินหยางออกมา รอยยิ้มยินดีก็ผุดขึ้นบนใบหน้า
“ฮ่า ๆ ดีมาก! เตาหลอมหยินหยางสะกดได้แม้กระทั่งว่าที่จักรพรรดิ แล้วมนุษย์ตัวกระจ้อยอย่างมันจะต้านทานไหวได้อย่างไร?”
“ผู้อาวุโสสี่ หลังจากฆ่าเจ้าหนูนั่นแล้ว จงจับเจ้าสัตว์น้อยกลับมาให้ข้า ข้าจะทำให้มันรู้ว่าไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือของข้าไปได้!”
จินอู๋จิ้วกล่าวเสียงเย็นใส่กระจกสำริด
แววตาของเขาเผยความเหี้ยมเกรียมและเด็ดขาด ราวกับถือว่าเสี่ยวจินเป็นของในกำมือไปแล้ว