ขณะที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวกำลังตึงเครียด พร้อมเตรียมรับมือศัตรูร้ายจากทั่วสารทิศ
ณ ชายแดนแดนเหนือของแคว้นจักรพรรดิ ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป
เทือกเขากว้างใหญ่ไพศาลที่แต่เดิมไร้ผู้คน บัดนี้กลับมีผู้คนมาชุมนุมดุจเมฆลม พลังวิญญาณสว่างไสวเต็มฟ้า สะท้อนท้องนภาครึ่งหนึ่งให้เปล่งประกายเจิดจรัส
ประตูศิลาขนาดมหึมาสูงนับพันจั้ง ดูเก่าแก่เรียบง่ายอย่างยิ่ง ลอยนิ่งอยู่เหนือหุบเขาที่แยกออกจากกัน ไม่รู้ว่าประตูศิลาสร้างจากวัสดุใด ทั้งบานเป็นสีเทาอมตาล สลักอักขระลึกลับโบราณไว้เต็มไปหมด เส้นสายของอักขระคดเคี้ยว ดูคล้ายมังกรบ้างคล้ายงูบ้าง หรืออาจเป็นอักษรบรรพกาลที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ทั้งหมดร่วมกันร้อยเรียงเป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังพร่าเลือน แต่แฝงไว้ด้วยเต๋าอันลึกล้ำไร้สิ้นสุด—มีทั้งเทพเปิดฟ้าผ่าแผ่นดิน บรรพชนประกอบพิธีบูชา สัตว์ยักษ์คำราม และเส้นทางการถือกำเนิดดับสูญของดวงดาว
กลิ่นอายกว้างใหญ่เก่าแก่ ทรงพลังและน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาจากประตูศิลา ปกคลุมทั่วสารทิศ ทำให้ผู้บำเพ็ญทุกคนที่มาถึงที่นี่ ไม่ว่าจะมีระดับการฝึกตนสูงต่ำเพียงใด หรือมาจากที่ใด ล้วนอดเกิดความยำเกรงขึ้นในใจไม่ได้
ที่นี่คือทางเข้าสู่แดนลับคลังสมบัติสูงสุด ซึ่งมหาจักรพรรดิแห่งยุคบรรพกาลทิ้งไว้!
ท้องฟ้าและผืนดินรอบประตูศิลาถูกเงาร่างของผู้บำเพ็ญจำนวนมหาศาลจับจองจนแน่นขนัด
มีศิษย์สำนักใหญ่ที่ควบคุมเรือเหาะงดงาม ธงโบกสะบัด มีผู้สืบทอดจากตระกูลเก่าแก่ขี่สัตว์ร้ายหน้าตาน่าเกรงขาม แผ่ไอสังหารกร้าวกล้า มีผู้บำเพ็ญพุทธในจีวร สีหน้าเปี่ยมเมตตาสง่างาม และยังมีผู้บำเพ็ญอิสระที่มาลำพัง แผ่กลิ่นอายคมกริบดุจคมดาบ ขุมกำลังแต่ละฝ่ายแบ่งแยกกันชัดเจน ทั้งยังระแวดระวังกันและกัน ญาณศักดิ์สิทธิ์ทรงพลังสายแล้วสายเล่าปะทะกันในห้วงมิติอย่างเงียบงัน จนเกิดระลอกคลื่นแผ่วเบา
“ดูนั่น เรือเหาะของห้างสมบัติมังกรทอง! สมกับเป็นผู้มั่งคั่งจริง ๆ เรือ ‘เรือทะลวงเมฆา’ ลำนี้คงเทียบได้กับศาสตราเต๋าชั้นยอดเลยกระมัง!”
“คนจากตระกูลเซวียนหยวนก็มาด้วย ชายหนุ่มที่ขี่กิเลนหมึกผู้นั้น หรือว่าจะเป็นเซวียนหยวนเฟิง? ยอดฝีมืออันดับเก้าในบัญชีพลังต่อสู้ยอดอัจฉริยะ!”