“มิฉะนั้นแล้วเจ้าจะทำอะไรได้?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เทียนหยวนก็หัวเราะออกมาทันที
สมองของเจ้าหมอนี่มีปัญหาจริง ๆ หรือ?
แม้ภูเขาหมื่นปีศาจจะมีอำนาจยิ่งใหญ่ แต่ที่นี่คือแคว้นชิงโจว มิใช่เขตอิทธิพลของภูเขาหมื่นปีศาจ
“มิฉะนั้น วันนี้เจ้าต้องตายอย่างแน่นอน!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์วานรสวรรค์เอ่ยเสียงเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโอหังและหยิ่งผยอง
“หึหึ คนที่พูดเช่นนี้กับข้ามีมากมาย แต่สุดท้ายพวกเขาล้วนตายกันหมด”
หลี่เทียนหยวนส่ายหน้า พลางยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น บุตรศักดิ์สิทธิ์วานรสวรรค์ก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
เจ้าหนุ่มนี่ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ ถึงกับกล้ามายั่วโมโหเขาเช่นนี้!
พลันเขาคำรามก้อง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งออกจากร่าง ราวกับสัตว์ยักษ์บรรพกาล
“ดี ในเมื่อเจ้าหยิ่งผยองนัก ข้าจะให้เจ้าลองดูว่าการมีชีวิตอยู่สู้ตายไม่ได้เป็นเช่นไร!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์วานรสวรรค์กล่าวพลางยกฝ่ามือขวาขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนกำหมัดฉับพลัน เสียงคำรามกึกก้องดังสนั่น ห้วงอากาศโดยรอบพลันถูกฉีกกระชาก กระแสปั่นป่วนแห่งมิติไร้ที่สิ้นสุดโหมซัดออกไปรอบด้าน ราวกับวันสิ้นโลกมาเยือน!
“ครืน~~~~”
สายลมคลั่งนับไม่ถ้วนพัดกระหน่ำ พลังทำลายล้างฟ้าดินแผ่กระจายออกมา ต้นไม้โดยรอบหักโค่นในพริบตา กระทั่งแหลกเป็นเถ้าธุลี
หลี่เทียนหยวนยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มบาง ๆ
เขามองหมัดที่กดทับลงมาราวกับขุนเขา แล้วค่อย ๆ ยกแขนขึ้น ต่อยสวนออกไป
พลังแห่งดวงดาวเจิดจ้าหลั่งไหลมารวมตัวกัน ก่อนควบแน่นเป็นดวงดาวขนาดมหึมาเบื้องหน้าหมัดของเขา จากนั้นพุ่งกระแทกไปข้างหน้า ราวกับดาวหางพุ่งชนโลก