เมื่อได้ยินเขากล่าวเช่นนั้น จินฉงกลับไม่เชื่อแม้แต่น้อย ประมุขธรรมดาคนหนึ่งจะมีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? ทว่าเมื่อเห็นว่าหลี่เทียนหยวนไม่คิดจะพูด เขาก็ไม่กล้าซักถามต่อ จึงเปลี่ยนเรื่องถามว่า
“สหายน้อย ไม่ทราบว่าเจ้ากับราชันองค์ใหม่มีความสัมพันธ์เช่นไร?”
สายตาของเขาเหลือบมองหลี่เทียนหยวนสลับกับเสี่ยวจินไปมา เต็มไปด้วยความใคร่รู้
เสี่ยวจินยังไม่ทันรอให้หลี่เทียนหยวนเอ่ยปาก ก็ชิงกล่าวขึ้นก่อนว่า “ข้ากับนายท่านหลี่เทียนหยวนมีสัมพันธ์นายบ่าว พวกเราทำพันธสัญญาวิญญาณต่อกันแล้ว!”
ยามกล่าวเช่นนี้ ใบหน้าของเขาไม่มีความไม่เต็มใจแม้แต่น้อย กลับแฝงความภาคภูมิใจอยู่เล็กน้อย
“อะไรนะ? สัมพันธ์นายบ่าว? พันธสัญญาวิญญาณ?”
จินฉงเบิกตากว้างกว่าเดิม สีหน้าพลันแข็งค้าง อ้าปากกว้างจนแทบยัดไข่เข้าไปได้ทั้งฟอง
ผู้อาวุโสอีกหลายคนต่างมีสีหน้าตื่นตะลึง จินป้าถึงกับกระโดดลุกขึ้น ตะโกนเสียงดังว่า “นี่...นี่เป็นไปได้อย่างไร? เจ้าเป็นถึงราชันองค์ใหม่แห่งภูเขาเทพสุริยัน ได้รับการยอมรับจากศาสตราเทพทั้งสาม แล้วจะทำพันธสัญญาวิญญาณกับมนุษย์ได้อย่างไร ถึงกับยอมเป็นสัตว์วิญญาณของเขาเช่นนี้ หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ภูเขาเทพสุริยันจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด?”
น้ำเสียงของเขาแหลมบาดหู เปี่ยมด้วยความไม่อยากเชื่อและโทสะ
สีหน้าจินเยี่ยนก็ดูย่ำแย่ลงอย่างยิ่ง เขาขมวดคิ้ว พึมพำกับตนเองว่า “นี่...นี่มันเหลวไหลสิ้นดี! ราชันแห่งภูเขาเทพสุริยันกลับกลายเป็นพาหนะของผู้อื่น แล้ว...แล้วเราจะไปชี้แจงต่อบรรพชนแห่งภูเขาเทพสุริยันได้อย่างไร?”
เสี่ยวจินมองสีหน้าตื่นตะลึงของพวกเขา พลางแค่นเสียงเย็นชาในใจ ก่อนกล่าวว่า “พวกท่านไม่ต้องตกใจ นี่เป็นความสมัครใจของข้า นายท่านมีพลังแข็งแกร่ง การได้เป็นพาหนะของเขาถือเป็นเกียรติของข้า อีกอย่าง หากไม่ใช่เพราะนายท่าน พวกท่านคิดว่าข้าจะเอาชนะจินอู๋จิ้วและชิงภูเขาเทพสุริยันกลับคืนมาได้ง่ายดายเช่นนี้หรือ?”