“แตก!”
หลี่เทียนหยวนตวาด รัวหมัดขวาออกไป แสงดาวทั่วฟ้าพลันหลั่งไหลมารวมกันบนกำปั้น ประหนึ่งดาวตกเจิดจรัส พุ่งกระแทกออกไปอย่างรุนแรงพร้อมอานุภาพไร้ขอบเขต
ชั่วขณะที่แสงดาวปะทะกับเงาสุริยันใหญ่ คลื่นกระแทกอันรุนแรงก็ระเบิดออก มีทั้งสองเป็นศูนย์กลางแล้วแผ่ขยายไปโดยรอบ
เสียงระเบิดกึกก้องผสานกับพายุพลังอันน่าสะพรึง พัดกระหน่ำไปทั่ว กำแพงโดยรอบแตกร้าวพังทลาย ฝุ่นควันฟุ้งกระจายขึ้นเต็มฟ้า
เงาร่างของจินอู๋จิ้วและหลี่เทียนหยวนปรากฏเลือนรางอยู่ท่ามกลางฝุ่นควัน ประหนึ่งเทพมารจุติสู่โลก
“เจ้าหนุ่ม อายุยังน้อยแต่มีฝีมืออยู่บ้าง ถึงกับต้านทานข้าได้!”
เสียงของจินอู๋จิ้วดังมาจากม่านฝุ่น เจือแววประหลาดใจอยู่เล็กน้อย “แต่เรื่องนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ต่อจากนี้ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าการเป็นศัตรูกับข้าต้องพบจุดจบเช่นไร!”
หลี่เทียนหยวนไม่เอ่ยคำ เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทว่าพลังอำนาจที่แผ่ออกมาจากร่างกลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ
ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ ต่อสู้อย่างดุเดือดอีกหลายกระบวน เงาร่างของพวกเขาเคลื่อนไหววูบไหวอย่างรวดเร็วภายในตำหนักเทพสุริยันเทพ ทุกแห่งที่ผ่านไปมิติล้วนถูกฉีกเป็นรอยแยกสีดำ พื้นที่โดยรอบกลายเป็นซากปรักหักพัง
จินอู๋จิ้วสมกับเป็นยอดฝีมือขั้นว่าที่จักรพรรดิสูงสุด ทุกครั้งที่ลงมือ ล้วนเปี่ยมด้วยพลังอำนาจทำลายฟ้าดิน