ในชั่วขณะที่การโจมตีทำลายล้างกำลังจะถูกปลดปล่อย—
หลี่เทียนหยวนก็ลืมตาขึ้นในที่สุด
แววตาของเขาสงบนิ่งดุจผืนน้ำ กวาดผ่านร่างธรรมมหาจักรพรรดิทั้งสองที่แผ่บารมีสะเทือนกาลนับหมื่นปี และศาสตราจักรพรรดิสามชิ้นซึ่งแผ่กลิ่นอายล้างโลกอย่างเฉยชา ราวกับกำลังมองละครไร้สาระที่ไม่สลักสำคัญ
มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น เขาส่ายหน้าเบา ๆ น้ำเสียงเจือแววเย้ยหยันจาง ๆ
“ร่างธรรมจากเศษเสี้ยวจิตสองร่าง อาศัยอานุภาพศาสตราจักรพรรดิจากภายนอก พวกเจ้ากล้าตั้งตนเป็นจักรพรรดิที่นี่ด้วยหรือ?”
“โอหัง!”
“รนหาที่ตาย!”
ถ้อยคำของหลี่เทียนหยวนดุจน้ำเย็นที่สาดลงในน้ำมันเดือด จุดโทสะอันเกรี้ยวกราดของเงามหาจักรพรรดิทั้งสองขึ้นมาทันที
พวกเขาเป็นถึงมหาจักรพรรดิ ทอดสายตามองสรรพชีวิตทั่วเขตดารา เห็นผู้คนทั้งปวงเป็นเพียงมดปลวก เคยถูกเย้ยหยันอย่างเหยียดหยามเช่นนี้เมื่อใด? แม้เป็นเพียงร่างธรรม ก็ยังแบกรับศักดิ์ศรีและเจตจำนงของมหาจักรพรรดิ!
“ดับสูญ!”
ร่างธรรมจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับง้าวมังกรป่า จนสิ้นเชิง ทวนมังกรยักษ์ที่ทอดขวางธารดาราฟาดลงมาอย่างสะเทือนเลื่อนลั่น!
ไร้กระบวนท่าอันวิจิตร มีเพียงพลังและการทำลายล้างอันเด็ดขาด! แสงทวนแปรเปลี่ยนเป็นมังกรปฐพีกาลที่ฉีกจักรวาลและห้วงเวลาออกจากกัน ดวงดาวที่มันเคลื่อนผ่านล้วนดับสูญ มิติแปรสภาพเป็นกระแสอนุภาคพื้นฐาน กฎหมื่นวิถีคร่ำครวญและแตกสลายภายใต้ทวนนี้! ราวกับทวนเดียวนี้จะผ่าเขตดาราภูเขาเทพสุริยันออกเป็นสองซีก!
“ฝังกลบ!”
แดนมารมืดมิดอันไร้ขอบเขต ซึ่งเกิดจากการหลอมรวมร่างธรรมจักรพรรดิมารสวรรค์เจ็ดอารมณ์กับหอคอยหมื่นมาร พลันขยายตัวออกฉับพลัน ราวกับหลุมดำจักรวาลที่กลืนกินทุกสิ่ง ปกคลุมหลี่เทียนหยวนและเรือนที่เขาพำนักอยู่