เจียงเยว่หลีค่อย ๆ เก็บเจตจำนงกระบี่ พลางตระหนักถึงพลังของตนเองได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หลังครอบครองจิตกระบี่ไท่ซวี ขอบเขตวิถีกระบี่ของนางก็ลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ การจัดการกับพวกโจรปลายแถวเหล่านี้ย่อมไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย
นางเดินไปหยุดตรงหน้าผู้บำเพ็ญโจรคนหนึ่งซึ่งบาดเจ็บไม่หนักนักและกำลังพยายามคลานหนี
ผู้บำเพ็ญโจรผู้นั้นตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว รีบร้องขอชีวิตไม่หยุด “เซียน…เซียนจื่อโปรดไว้ชีวิต! ข้าน้อยตาบอดมองไม่เห็นผู้สูงส่ง! ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”
“ข้าถาม เจ้าตอบ” เจียงเยว่หลีกล่าวเสียงเรียบ “เรื่องปรากฏการณ์ประหลาดกับแดนลับด้านใน เจ้ารู้มากน้อยเพียงใด?”
ผู้บำเพ็ญโจรอยากเอาชีวิตรอด จึงตอบทุกอย่างที่รู้โดยไม่ปิดบัง “เรียนเซียนจื่อ แสง…แสงนั้นปะทุออกมาจากบริเวณใจกลางทะเลทรายขอรับ! ตอนนี้คนจำนวนมากพูดกันว่าที่นั่นมีแดนลับโบราณแห่งหนึ่งกำลังจะเปิด เรียกว่า…เขตแดนลับเมฆหมอก! ได้ยินว่าข้างในมีหญ้าวิญญาณกับแร่เซียนนับไม่ถ้วน ทั้งยังมีมรดกสืบทอดโบราณและสมบัติล้ำค่าอีกด้วย!”
“คนจากตำหนักหนานหวง ภูเขาร้อยอสูร และสำนักห้าธาตุก็มากันแล้ว ยังมีผู้แข็งแกร่งจากที่อื่นอีก…ว่ากันว่าทางเข้าแดนลับมีข้อจำกัดตามธรรมชาติ ซึ่งบางครั้งแข็งแกร่ง บางครั้งอ่อนกำลัง ทุกคนกำลังรอให้มันอ่อนแอที่สุดแล้วค่อยบุกเข้าไป…ข้าน้อยรู้เพียงเท่านี้ เซียนจื่อโปรดไว้ชีวิตด้วย!”
เขตแดนลับเมฆหมอกหรือ? เจียงเยว่หลีใจไหววูบ แหวนเฉียนคุนส่งแรงสั่นสะเทือนยืนยันอีกครั้ง
“ไสหัวไป” เมื่อนางได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว ก็ไม่คิดหาเรื่องปลายแถวผู้นี้ต่อ
ผู้บำเพ็ญโจรราวกับได้รับอภัยโทษ รีบคลานล้มลุกคลุกคลานหนีไป
เจียงเยว่หลีทอดสายตามองไปยังใจกลางทะเลทราย แววตาเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ สถานการณ์ซับซ้อนอย่างที่คิด ผู้แข็งแกร่งมารวมตัวกันมากมาย
นางสูดหายใจลึก ก่อนจะทะยานออกไปอีกครั้ง มุ่งหน้าต่อ
ระหว่างทาง นางพบผู้บำเพ็ญอีกหลายกลุ่ม และได้ข้อมูลเกี่ยวกับแดนลับเพิ่มเติมจากบทสนทนาของพวกเขา
เขตแดนลับเมฆหมอกแห่งนั้นได้ชื่อนี้มา เพราะยามเปิดออกเคยเกิดปรากฏการณ์แสงอรุณเรืองรองนับหมื่นสาย เมฆหมอกสีสันหลากหลายโอบล้อมทั่วฟ้า