หลี่เทียนหยวนเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงแสงดาบแผ่คลุมทั่วฟ้าดิน ราวกับจะทำลายห้วงนภา ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นได้
ทว่าเขากลับไม่ตื่นตระหนก ต้องรู้ว่าในช่วงที่ผ่านมา ไม่เพียงพลังบำเพ็ญของเขาจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล แต่ยังก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนกระบี่ พลังต่อสู้จึงทะยานสูงขึ้นด้วย
แม้พลังของคนตรงหน้าจะแข็งแกร่งกว่าเจียงเหิงที่เขาเคยพบก่อนหน้านี้ไม่รู้กี่เท่า แต่เขาก็มั่นใจว่าจะรับมืออีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย
“หึ!”
เขาแค่นเสียงเย็นชา พริบตานั้นเจตจำนงกระบี่พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนแผ่กระจายออกมา
ชั่วขณะถัดมา กระบี่ในมือเขาก็ฟาดออกไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน กระบี่นี้เปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับทางช้างเผือกสายหนึ่งทิ้งตัวลงมา ส่องสว่างทั่วนภา
นี่คือกระแสปราณกระบี่อันเชี่ยวกรากที่ก่อรวมขึ้นจากปราณกระบี่ไร้สิ้นสุด ไหลบ่าม้วนตลบ ทะลวงผ่านฟ้าดิน
กระบี่นี้ของหลี่เทียนหยวนทรงอำนาจอย่างยิ่ง ราวกับเพียงโจมตีเดียวก็จะบดขยี้ทุกสิ่ง แหลกสลายจักรวาล!
“ปัง!”
เสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้น การโจมตีอันกร้าวแกร่งไร้เทียมทานทั้งสองปะทะกัน ฟ้าดินคล้ายมีเสียงอสนีบาตระเบิดกัมปนาท พายุคลุ้มคลั่งกรีดคำรามไม่หยุด ทรายปลิวหินกระเด็น บดบังทัศนวิสัยของทุกคนจนมิด
สีหน้าเจียงเฉินพลันเปลี่ยนไป เขาสัมผัสได้ถึงกระแสปราณกระบี่อันกว้างใหญ่ไพศาลพุ่งเข้าปะทะตรงหน้า ก่อนจะกลืนกินเขาในพริบตา
“พรวด!”
ชั่วขณะถัดมา เขาก็กระอักเลือด กระเด็นถอยหลังไป
“เป็นไปได้อย่างไร?”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดผวา มองหลี่เทียนหยวนอย่างไม่อยากเชื่อ