“เจ้า...”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ผู้ทรงเกียรติวานรคลั่งก็เดือดดาลขึ้นมา
เขาเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ในขั้นว่าที่ราชันสวรรค์ ทั้งยังมีชื่อเสียงอยู่ในภูเขาหมื่นปีศาจ
บัดนี้กลับถูกคนรุ่นหลังดูแคลนถึงเพียงนี้ ย่อมไม่อาจทนรับได้
“เจ้าหนู นี่เจ้าบีบให้ข้าต้องลงมือเอง!”
ดวงตาทั้งสองของผู้ทรงเกียรติวานรคลั่งฉายประกายสังหารอันดุร้าย
ร่างของเขาสั่นสะเทือน พลังวิญญาณอันบ้าคลั่งก็ทะลักพวยพุ่งออกมา
ชั่วพริบตาต่อมา เงาธรรมวานรสวรรค์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา
เงาธรรมวานรสวรรค์ตนนี้สูงหลายสิบจั้ง ทั่วร่างเปล่งประกายสีทองอร่ามประหนึ่งหล่อขึ้นจากทองคำ แผ่กลิ่นอายดึกดำบรรพ์และป่าเถื่อนออกมา
“โฮก...”
มันอ้าปากคำรามต่ำ ๆ เสียงสะท้อนไปไกลถึงนภา ทำให้สัตว์อสูรดุร้ายในเทือกเขารอบด้านต่างหมอบกราบ ตัวสั่นงันงก
“คราวนี้เจ้าหนูนั่นตายแน่! ถึงกับบีบให้ท่านผู้อาวุโสหยวนเผยร่างธรรมแท้จริงออกมาได้ ชะตาของมันมีแต่ตายสถานเดียว!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์วานรสวรรค์ที่มองอยู่ไกล ๆ แค่นหัวเราะ ราวกับมองเห็นจุดจบอันน่าอนาถของหลี่เทียนหยวนแล้ว
“เจ้าหนู รับความตายเสียเถอะ!”
“ฟันสังหารเทพ!”
ผู้ทรงเกียรติวานรคลั่งคำรามลั่น เงาธรรมวานรสวรรค์พุ่งถลาลงมา พร้อมโบกขวานยักษ์ฉงหลี แสงมืดกลุ่มหนึ่งระเบิดออก ภายในแสงนั้นอัดแน่นด้วยสายฟ้าและเปลวไฟนับไม่ถ้วน แฝงพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว
ชั่วขณะนั้น ฟ้าดินสั่นสะเทือน ธารดาราแตกสลาย
“อาจารย์ ระวัง!”
เจียงเยว่หลีร้องเสียงดัง ดวงตาคู่งามฉายแววกังวล
แม้นางจะเชื่อมั่นในพลังของอาจารย์อย่างยิ่ง แต่กระบวนท่าที่อีกฝ่ายสำแดงผ่านเงาธรรมวานรสวรรค์นั้นทรงพลังยิ่งนัก เกรงว่าอาจารย์จะเสียเปรียบ