เมื่อบัญชีคุณสมบัติยอดอัจฉริยะประกาศรายชื่อออกมาอย่างต่อเนื่อง เสียงหนึ่งก็ดังก้องไปทั่วทุกแห่งในเขตดาราจื่อเวย
บางคนยินดี บางคนไม่ยินยอม บางคนโกรธเกรี้ยว บางคนเศร้าโศก...
แม้บัญชีคุณสมบัติยอดอัจฉริยะจะเป็นเพียงการจัดอันดับเท่านั้น
แต่การได้มีชื่ออยู่บนนั้นก็หมายความว่าพรสวรรค์ของเจ้าจัดอยู่ในกลุ่มยอดเยี่ยมของคนรุ่นเยาว์ในโลกนี้!
ยิ่งพรสวรรค์สูงส่ง ความสำเร็จในอนาคตก็ยิ่งยิ่งใหญ่
นี่คือเกียรติยศอย่างหนึ่ง
ทั้งยังได้รับโชคชะตาจากวิถีสวรรค์และวาสนาแห่งการรังสรรค์อีกด้วย
สิ่งล่อลวงเช่นนี้มากพอจะทำให้ผู้คนมากมายคลุ้มคลั่งและริษยาจนแทบเสียสติ!
...
“ท่านอาจารย์ เหตุใดพวกเรายังไม่ถึงเสียที”
เจียงเยว่หลีมองรายชื่อทีละชื่อที่ปรากฏขึ้นบนบัญชีสวรรค์หงเหมิง ใจก็เริ่มร้อนรนขึ้นมา
“ฮ่า ๆ แม่หนู เจ้าร้อนใจไปไย เพิ่งประกาศรายชื่อช่วงท้าย ๆ ไปไม่กี่สิบอันดับเอง ยังอีกไกลกว่าจะถึงเจ้า”
หลี่เทียนหยวนที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยพลางยิ้มบาง ๆ
“ฮิ ๆ ข้าก็แค่ประหม่า กลัวว่าพวกเขาจะข้ามชื่อข้าไปน่ะเจ้าค่ะ” เจียงเยว่หลีแลบลิ้นอย่างซุกซน
“ศิษย์น้อง ไม่ต้องประหม่า ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า ย่อมติดสิบอันดับแรกได้แน่ ไม่ต้องกังวล ยิ่งอันดับสูง วาสนาที่ได้รับก็ยิ่งดี”
มู่หรงหมิงเยว่เห็นเจียงเยว่หลีใจร้อน จึงเอ่ยปลอบเช่นกัน
“ข้าจะติดสิบอันดับแรกได้จริงหรือเจ้าคะ” ดวงตาของเจียงเยว่หลีเป็นประกาย เปี่ยมด้วยความคาดหวัง