สามวันต่อมา ณ ยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋น
วันนี้หลี่เทียนหยวนตื่นแต่เช้า พาศิษย์สองคนมานั่งดื่มชาใต้ต้นชาตรัสรู้
“ท่านอาจารย์ วันนี้คือวันที่บัญชีสวรรค์หงเหมิงเปิดออกอย่างสมบูรณ์ใช่หรือไม่?”
เจียงเยว่หลีรินชาให้หลี่เทียนหยวนพลางเอ่ยถาม
“อืม ถูกต้อง”
หลี่เทียนหยวนประคองถ้วยชา จิบไปคำหนึ่งแล้วพยักหน้า “ยุคแห่งวิถีเซียนที่แท้จริงมาถึงแล้ว”
ขณะกล่าว เขาเงยหน้ามองท้องนภา เห็นบัญชีสวรรค์หงเหมิงซึ่งทอดขวางอยู่กลางห้วงเวหาเปิดออกอย่างสมบูรณ์ เผยโฉมแท้จริงของมัน!
มันคือม้วนคัมภีร์ที่แผ่กลิ่นอายเก่าแก่ผ่านกาลเวลา บนนั้นเขียนอักษรสีทองอร่ามสี่ตัวด้วยลายเส้นพลิ้วไหวราวมังกรเหินหงส์ร่ายรำ—บัญชีสวรรค์หงเหมิง
ยามนี้ มิใช่เพียงพวกเขาที่กำลังจับจ้องบัญชีสวรรค์หงเหมิงบนท้องฟ้า ทั่วทุกมุมของเขตดาราจื่อเวยต่างมีสายตานับไม่ถ้วนเฝ้ามองบัญชีนี้
ทุกคนล้วนเผยสีหน้าตื่นเต้นยินดี ราวกับกำลังรอคอยบางสิ่ง
“ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าพวกเรามีโอกาสได้ขึ้นบัญชีหรือไม่?”
เจียงเยว่หลีมองบัญชีบนท้องฟ้า แววตาเผยความคาดหวังเล็กน้อย
“แน่นอน ด้วยพรสวรรค์และคุณสมบัติของเจ้าและหมิงเยว่ ย่อมมีชื่ออยู่บนบัญชีแน่!”
หลี่เทียนหยวนยิ้มพลางลูบศีรษะเจียงเยว่หลี
แม้เขาจะไม่รู้แน่ชัดว่าบัญชีนี้จัดอันดับอย่างไร แต่ด้วยคุณสมบัติของศิษย์ตน กล่าวได้ว่าในโลกใบนี้พวกนางเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดอย่างแน่นอน
หากแม้แต่พวกนางยังไม่มีชื่อบนบัญชี เช่นนั้นก็คงไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์ขึ้นบัญชีแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียงเยว่หลีก็เผยสีหน้าตื่นเต้น กำลังจะเอ่ยปาก ทันใดนั้นบัญชีสวรรค์หงเหมิงบนท้องฟ้าก็พลันเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า สาดส่องทั่วทั้งเขตดาราจื่อเวย