เหนือท้องฟ้าสูง การต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด
มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจกับมหาจักรพรรดิมารฟ้ามองจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ถูกกลืนกินทั้งเป็นและหลอมสลาย มองสายฝนโลหิตที่โปรยปรายทั่วฟ้า สัมผัสเสียงคร่ำครวญของหมื่นมรรคา ความหวาดกลัวในใจก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด
“จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์... ตายแล้วหรือ?” ศีรษะทั้งสองที่เหลือของมหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจเอ่ยขึ้นพร้อมกัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขาสังเวยศีรษะไปสี่หัว เผาภาพหมื่นปีศาจ แล้วสำแดงค่ายกลหมื่นปีศาจกลืนสวรรค์ เดิมทีคิดว่าจะได้ตายตกไปพร้อมกับหลี่เทียนหยวน
แต่ผลลัพธ์เล่า?
หลี่เทียนหยวนฟันกระบี่เพียงครั้งเดียวก็ตัดค่ายกลแตก ทั้งยังทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส
บัดนี้ จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ยังถูกกลืนกินทั้งเป็นและหลอมสลายอีก!
ยังจะสู้ต่อได้อย่างไร?
“วังวนความโกลาหลนั่น... แท้จริงแล้วคือสิ่งใด?” ศีรษะที่เหลืออยู่ของมหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจสั่นเทา “แม้แต่มหาจักรพรรดิก็ยังหลอมสลายได้ นี่เกินขอบเขตวิชาจักรพรรดิไปแล้ว!”
พวกเขามีชีวิตอยู่มาหลายหมื่นปี พบเห็นเคล็ดวิชาลับมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยพบเห็นวิธีการที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน
กลืนกินมหาจักรพรรดิ หลอมสลายร่างจักรพรรดิ นี่มันวิถีมารในหมู่วิถีมารชัด ๆ!
ทว่าบนร่างของหลี่เทียนหยวนกลับไม่มีไอมารแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขายังแผ่กลิ่นอายความโกลาหลอันบริสุทธิ์ยิ่งออกมา
ยิ่งทำให้พวกเขาหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก
“เจ้าผีเฒ่าอมตะ ตอนนี้จะทำอย่างไร?” มหาจักรพรรดิมารฟ้าหันไปมองจักรพรรดิอมตะ น้ำเสียงเจือความตื่นตระหนก
รอยกระบี่บนอกของเขายังคงมีเลือดไหล ร่างจักรพรรดิเสียหายหนัก ต้นกำเนิดมารฟ้าถูกฟันทำลายไปสามส่วน พลังจึงตกต่ำถึงขีดสุดแล้ว
หากยังสู้ต่อไป เขาอาจมีชะตากรรมเดียวกับจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์!
มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจเองก็หน้าซีดเผือด
เขาสังเวยศีรษะไปสี่หัว สำแดงค่ายกลหมื่นปีศาจกลืนสวรรค์ เดิมทีก็เสียพลังต้นกำเนิดไปมากอยู่แล้ว บัดนี้ยังถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส พลังเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ