เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่หลี หลี่เทียนหยวนก็ชะงักไปเล็กน้อย
ไม่อาจดูดซับโลหิตมังกรแท้ได้หมด ต้องให้เขาช่วยอย่างนั้นหรือ?
ไม่น่าจะเป็นไปได้!
ด้วยกายาของเจียงเยว่หลี การดูดซับโลหิตมังกรแท้ไม่น่าจะยากเย็นอะไร แล้วเหตุใดถึงต้องให้เขาช่วยด้วย?
เขาสงสัยว่านางกำลังหลอก แต่ก็ไม่มีหลักฐาน!
หลี่เทียนหยวนมองเจียงเยว่หลีอย่างคลางแคลงใจ
เขารู้สึกว่าช่วงนี้เด็กสาวคนนี้ช่างแปลกขึ้นทุกที
เมื่อเห็นว่าอาจารย์ดูเหมือนจะมองออกถึงความคิดเล็ก ๆ ของตน เจียงเยว่หลีก็คว้าแขนหลี่เทียนหยวนไว้ เขย่าไปมาแล้วออดอ้อน
“ท่านอาจารย์ ช่วยศิษย์หน่อยเถิด!”
“คราวก่อนท่านยังช่วยศิษย์พี่ใหญ่หลอมศิลาศักดิ์สิทธิ์มหาวิถีเลย จะลำเอียงเช่นนี้ไม่ได้นะ!”
เอ่อ!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ในที่สุดหลี่เทียนหยวนก็เข้าใจแล้ว
ที่แท้เหตุใดช่วงนี้เด็กสาวถึงได้ทำตัวแปลก ๆ โดยเฉพาะหลังจากมู่หรงหมิงเยว่เข้ามาเป็นศิษย์ของเขา
นางหึงหวง กำลังตัดพ้อว่าศิษย์พี่ใหญ่แย่งความรักของเขาไป จึงจงใจหาเรื่องให้เขาช่วย!
เมื่อเข้าใจแล้ว หลี่เทียนหยวนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
เจียงเยว่หลีเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งทำท่าออดอ้อนน่าเอ็นดู
“ท่านอาจารย์ ขอร้องล่ะ!”
“เอาละ ๆ อาจารย์รับปากเจ้าแล้ว”
หลี่เทียนหยวนถูกนางรบเร้าจนหมดทางเลือก จึงได้แต่พยักหน้า
“เยี่ยมเลย ขอบคุณท่านอาจารย์!”
เมื่อเห็นว่าแผนเล็ก ๆ ของตนสำเร็จ เจียงเยว่หลีก็ดีใจจนเนื้อเต้น ก่อนจะโห่ร้องว่า “ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย ท่านอาจารย์ พอดีศิษย์ฝึกกระบี่จนเหงื่อท่วมตัว อยากอาบน้ำพอดี”