เมื่อการโจมตีแรกพลาดเป้า ผู้อาวุโสสามก็ไม่ลนลาน เขากระตุ้นคันฉ่องเฉียนคุนขึ้นอีกครั้ง พลังอันมหาศาลแผ่ทะลักออกมา หมุนวนและถักทออย่างรวดเร็วกลางอากาศ ก่อนก่อร่างเป็นภูเขาเทพบรรพกาลสูงตระหง่าน แผ่กลิ่นอายหนักแน่นและน่าเกรงขามไร้สิ้นสุด จากนั้นจึงกดทับหลี่เทียนหยวนลงมาดุจคลื่นภูผาถล่มสมุทร
ขณะเดียวกัน แรงโน้มถ่วงโดยรอบพลันเพิ่มขึ้นหลายเท่า ราวกับพันธนาการไร้รูปร่างที่รัดตรึงร่างหลี่เทียนหยวนไว้อย่างแน่นหนา หมายให้เขาขยับตัวไม่ได้ภายใต้แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว ได้แต่ยอมรับการโจมตีจากภูเขาเทพแต่โดยดี
เผชิญหน้ากับการโจมตีอันทรงพลัง หลี่เทียนหยวนยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง แววตาเปล่งประกายด้วยความมั่นใจ
เขาไม่รีบร้อน เพียงโบกมือทั้งสองกลางอากาศเบา ๆ กระบี่มารเถาเที่ยก็พุ่งออกไปก่อน ลวดลายอสูรเทพเถาเที่ยบนตัวกระบี่ดูสมจริงราวกับมีชีวิต ราวกับพร้อมกลืนกินทุกสิ่งตรงหน้าให้สิ้นซาก
ทันทีที่กระบี่มารเถาเที่ยปะทะกับภูเขาเทพบรรพกาล พลังกลืนกินอันมหาศาลก็ระเบิดออก
กระบี่มารเถาเที่ยประหนึ่งหลุมดำไร้ก้นบึ้ง กลืนกินเมฆหมอก ยอดเขา และกฎแห่งแรงโน้มถ่วงที่แฝงอยู่โดยรอบภูเขาเทพเข้าไปในคราวเดียว อานุภาพการกดทับของภูเขาเทพจึงอ่อนกำลังลงในพริบตา
ทว่าอานุภาพของคันฉ่องเฉียนคุนไม่ได้มีเพียงเท่านี้ อักขระบนกระจกส่องประกายอีกครั้ง ภูเขาเทพบรรพกาลกลับรวมตัวขึ้นใหม่ภายใต้พลังกลืนกิน ทั้งยังแข็งแกร่งกว่าเดิม ก่อนกดลงมายังหลี่เทียนหยวนต่อไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เทียนหยวนก็หรี่ตาลงเล็กน้อย เพียงขยับความคิด กระบี่ดับสวรรค์กับกระบี่พิชิตสวรรค์ก็พุ่งออกพร้อมกัน กระแทกภูเขาเทพอย่างรุนแรง แรงปะทะมหาศาลทำให้ภูเขาเริ่มปรากฏรอยร้าวทีละสาย เศษหินหลุดร่วงลงสู่เบื้องล่าง