“ข้าให้สี่สิบล้านห้าแสนศิลาวิญญาณชั้นยอด!”
ในเวลานั้นเอง เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน เห็นชายชราในชุดคลุมสีทองชูป้ายประมูลขึ้น ใบหน้าเผยรอยยิ้มมั่นใจ
ประมุขน้อยแห่งวังดาราสวรรค์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แววไม่พอใจวูบผ่านดวงตา
เขาไม่คิดว่าจะมีใครกล้าแข่งราคากับตน
เขาแค่นเสียงเย็นชา ก่อนเสนอราคาอีกครั้ง “ข้าให้ห้าสิบล้านศิลาวิญญาณชั้นยอด! แก่นแท้เทพดารานี้ ข้าต้องได้มาแน่”
หลังประมุขน้อยแห่งวังดาราสวรรค์เสนอราคา ก็มีคนอีกหลายคนทยอยเสนอราคาตามมา ทว่าราคาไม่มีใครสูงเกินของเขา และถูกเขากดไว้ที่หกสิบล้าน
ประมุขน้อยแห่งวังดาราสวรรค์ยิ้มอย่างลำพอง มองทุกคนแล้วกล่าวว่า “ยังมีผู้ใดจะเสนอราคาอีกหรือไม่? หากไม่มี แก่นแท้เทพดาราวันนี้ก็เป็นของข้าแล้ว!”
“ประมุขน้อยจ้าวเสนอราคาหกสิบล้านศิลาวิญญาณ ยังมีผู้ใดให้สูงกว่านี้หรือไม่?”
หวังทงผู้ดำเนินการประมูลเอ่ยถาม พลางกวาดตามองทั่วโถง หวังว่าจะมีผู้เสนอราคาต่อและดันราคาให้สูงขึ้นอีก
โถงประมูลพลันเงียบกริบ ราคาหกสิบล้านศิลาวิญญาณนับว่าสูงมากแล้ว
ทุกคนลังเลว่าจะเสนอราคาต่อดีหรือไม่
ถึงอย่างไรแก่นแท้เทพดาราจะล้ำค่า แต่ราคาก็สูงเกินไปจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับผู้ที่ไม่ได้ฝึกมหาวิถีดารา สิ่งนี้ก็แทบไม่มีประโยชน์
“ในเมื่อไม่มีผู้ใดเสนอราคา เช่นนั้นแก่นแท้เทพดารา...”
ขณะที่ผู้ดำเนินการประมูลกำลังจะประกาศว่าแก่นแท้เทพดาราตกเป็นของประมุขน้อยแห่งวังดาราสวรรค์ เย่เฉินก็เอ่ยขึ้นในตอนนั้น
“ข้าให้หนึ่งร้อยยี่สิบล้านศิลาวิญญาณ!”