รูม่านตาของเจียงหลานหดเล็กลงฉับพลัน นางทำได้เพียงรวบรวมไอมารที่เหลืออยู่ไว้เบื้องหน้า ก่อเป็นเกราะป้องกันอันเปราะบาง
“กร๊อบ!”
กระบี่แสงความโกลาหลฟันทะลุเกราะไอมารชั้นนั้นอย่างง่ายดาย ราวกับหั่นเต้าหู้
จากนั้น ภายใต้สายตาตื่นตะลึงนับไม่ถ้วน มือซ้ายของเจียงเยว่หลียื่นออกมา กางนิ้วทั้งห้าออก กลางฝ่ามือคล้ายปรากฏวังวนวัฏสงสารขนาดย่อส่วน แฝงไว้ด้วยพลังแห่งเหตุและผลอันลึกล้ำยากหยั่งถึง นางตวัดมือคว้าใส่กลางอกของเจียงหลานจากอากาศ!
“ไม่—!” เจียงหลานกรีดร้องอย่างโหยหวนสุดขีด เปี่ยมด้วยความหวาดกลัวและไม่ยินยอมอย่างสุดแสน!
นางรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของวิญญาณ ราวกับสิ่งสำคัญที่สุดบางอย่างกำลังถูกกระชากออกไป!
ท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของทุกคน ลำแสงแห่งจิตใจอันเจิดจรัสยิ่งสายหนึ่ง ซึ่งแฝงตำหนิหม่นมัวอยู่เลือนราง ราวกับถักทอขึ้นจากเส้นสายแห่งเหตุและผลนับไม่ถ้วน ถูกเจียงเยว่หลีกระชากออกมาจากกลางอกของเจียงหลานด้วยมือที่คว้าจากความว่างเปล่า!
นั่นคือ...ส่วนต้นกำเนิดของหัวใจหลิงหลงปลอมที่ถูกปลูกถ่ายเข้าไป ซึ่งพันพัวลึกซึ้งที่สุดกับรากฐานแห่งเต๋า โชคชะตา และเหตุและผลของเจียงหลาน!
“พรวด!”
ราวกับหัวใจถูกควักออกมาทั้งเป็น เจียงหลานกระอักเลือดกองใหญ่ปนเศษอวัยวะภายใน ร่างทั้งร่างอ่อนยวบลงกับพื้นราวกับถูกดึงกระดูกออกจนหมด
ลมหายใจของนางดิ่งฮวบลงอย่างบ้าคลั่ง ราวกับเขื่อนแตก!
ขั้นปราชญ์แท้ช่วงสูงสุด...ขั้นปราชญ์แท้ช่วงปลาย...ช่วงกลาง...ช่วงต้น...ขั้นเทียนเหริน...ขั้นนิพพาน...
ระดับพลังร่วงลงไปจนถึงขั้นสร้างฐาน ซึ่งแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาเพียงเล็กน้อย จึงค่อยหยุดลงอย่างยากเย็น!
ใบหน้างดงามล่มเมืองของนางก็แก่ชราลงและเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตา ริ้วรอยผุดเต็มสองแก้ม เส้นผมดำขลับแปรเปลี่ยนเป็นผมขาวแห้งกรอบ เพียงชั่วพริบตาจากหญิงสาวงามสง่าเหนือผู้ใดก็กลายเป็นหญิงชราเรือนผมขาว ผิวหนังเหี่ยวย่น ใกล้สิ้นลม!
ที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้นคือหัวใจหลิงหลงปลอมตรงกลางอกของนางแสงริบหรี่ลงจนแทบดับ ผิวภายนอกเต็มไปด้วยรอยร้าวราวใยแมงมุม ราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ!
เหตุและผลถูกแยกออก พลังบำเพ็ญถูกทำลายจนสิ้น ใบหน้าแก่ชรา!