เสียงคำรามกึกก้องของทัณฑ์จักรพรรดิยังคงสะเทือนโสต กฎเกณฑ์แปรเป็นมังกรอัสนีคำรามไม่หยุด สายฝนกระหน่ำซึ่งก่อกำเนิดจากปราณวิญญาณส่งเสียงซ่า ขณะที่คลื่นพลังจากเหล่าศิษย์ซึ่งกำลังทะลวงขั้นพลุ่งพล่านขึ้นลงไม่ขาดสาย
ทว่าจิตใจของผู้จับตามองทุกคนกลับตกอยู่ในความเงียบงันราวถูกแช่แข็ง
ไม่ว่าจะเป็นหวังฉางเซิง ไท่เสวียนเจินเหริน และคนอื่น ๆ ที่เตรียมพร้อมรับมืออยู่ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หรือเหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากขุมอำนาจต่าง ๆ กับตัวตนโบราณที่ซ่อนกายอยู่ในห้วงมิติ เมฆา และเงาของขุนเขารอบนอก แม้กระทั่งเหล่าตัวประหลาดเฒ่าซึ่งถูกปลุกจากการหลับใหลและมาพร้อมความละโมบกับจิตสังหาร ทุกคนต่างเบิกตากว้าง จ้องมองภาพอันเหลือเชื่อเหนือยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ทัณฑ์จักรพรรดิชั้นแรก มังกรอัสนีแห่งกฎเกณฑ์หมื่นสายซึ่งร้ายกาจถึงขั้นทำให้ว่าที่จักรพรรดิขั้นสูงสุดทุกคนต้องเตรียมรับมือ และอาจบาดเจ็บสาหัสจนสิ้นชีพได้ กลับ...ถูกต้านไว้เช่นนี้หรือ?
มิใช่หลี่เทียนหยวนลงมือเอง และมิใช่แม้แต่ไพ่ตายที่เขาทิ้งไว้ด้วยซ้ำ เพียงปราณเสวียนหวงที่หอคอยฟ้าดินเสวียนหวงซึ่งดูเก่าแก่เรียบง่าย ณ สถานที่เก็บตัวของเขาแผ่ลงมาเอง ก็มั่นคงดุจขุนเขาเทพบรรพกาล ต้านทานและสลายทัณฑ์อัสนีอันบ้าคลั่งทั่วฟ้าได้ทั้งหมด!
ปราณเสวียนหวงอันหนักแน่นนั้นไหลเวียนด้วยกลิ่นอายมรรคาแห่งการกำเนิดฟ้าดิน ราวเป็นต้นกำเนิดของพลังทั้งปวง หมื่นวิชาไม่อาจแผ้วพาน สิ่งชั่วร้ายทั้งหลายล้วนถูกขจัด!
“ปราณเสวียนหวง...บริสุทธิ์และมหาศาลถึงเพียงนี้! หอคอยนี่...มีที่มาอย่างไรกันแน่?!”
ตัวตนโบราณผู้หนึ่งซึ่งซ่อนอยู่ในรอยแยกห้วงมิติหลุดเสียงพึมพำ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความตื่นตระหนก
“ตำราโบราณบันทึกไว้ว่า ปราณต้นกำเนิดเสวียนหวงคือรากฐานแห่งฟ้าดิน เพียงสายเดียวก็หนักพอจะกดขุนเขาและแม่น้ำให้พังทลาย! ที่นี่กลับมีมากมายถึงเพียงนี้...หลี่เทียนหยวนได้สมบัติล้ำค่าเช่นนี้มาจากที่ใด?!”
จักรพรรดิเฒ่าจากราชวงศ์อมตะแห่งหนึ่งอีกคนหรี่รูม่านตาลง รู้สึกว่าความเข้าใจของตนถูกพลิกคว่ำจนหมดสิ้น