อย่าไปแหย่เขาเลย! ลูกศิษย์ของเขาล้วนกลายเป็นเซียนจ้าวสวรรค์

ตอนที่ 687 一人得道

14 นาที· 3.1K คำ

ในดวงตาของเซี่ยหานอีมีประกายหยาดน้ำตาวูบผ่าน ทว่าชั่วพริบตาก็ถูกแทนที่ด้วยความแน่วแน่

นางไม่ลังเลอีกต่อไป รีบโคจรเคล็ดวิชาของ“คัมภีร์จักรพรรดิเซียนยุทธ์”และ“คัมภีร์กระบี่เหมันต์สุดขั้วเก้าฟ้า”พร้อมกัน ขณะเดียวกันก็กระตุ้นปราณม่วงหุนหยวนเส้นนั้น แล้วเริ่มหลอมรวมมัน

ปราณม่วงหุนหยวนเข้าสู่ร่าง มิได้ก่อให้เกิดแรงปะทะอันบ้าคลั่ง หากกลับเป็นดั่งปราณมารดาอันอ่อนโยน หล่อเลี้ยงแขนขา กระดูก เส้นลมปราณ และตันเถียนของนาง

พลังวิญญาณของนางควบแน่นและบริสุทธิ์ขึ้นด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า ทั้งยังเปล่งประกายสีม่วงจาง ๆ คุณภาพของมันเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำดิน

ภายใต้การหล่อเลี้ยงของปราณม่วง จิตวิญญาณของนางแข็งแกร่งขึ้นไม่หยุด ความเข้าใจต่อ“คัมภีร์จักรพรรดิเซียนยุทธ์”และ“คัมภีร์กระบี่เหมันต์สุดขั้วเก้าฟ้า”ลึกล้ำขึ้นด้วยความเร็วที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

กำแพงขอบเขตในร่างของนางซึ่งบรรลุถึงขั้นปราชญ์แท้สมบูรณ์มานานแล้ว เมื่อถูกพลังต้นกำเนิดสายนี้กระแทกเข้าใส่ ก็ละลายลงอย่างเงียบงันดุจหิมะใต้แสงตะวัน

“ตูม!”

กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ซึ่งเหนือกว่าขั้นปราชญ์แท้พลันระเบิดออกจากร่างนาง ดึงดูดปราณวิญญาณฟ้าดินให้หลั่งไหลมารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ก่อเป็นวังวนปราณวิญญาณขนาดเล็กเหนือหุบเขา!

หากมิใช่เพราะค่ายกลอำพรางปิดกั้นความเคลื่อนไหวนี้ ผู้บำเพ็ญในรัศมีพันลี้คงต้องสังเกตเห็นอย่างแน่นอน

ขั้นราชันสวรรค์!

ทุกอย่างไหลรื่นดุจสายน้ำ ไร้การติดขัดแม้แต่น้อย!

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยรากฐานที่ปราณม่วงหุนหยวนช่วยขัดเกลา ทันทีที่ทะลวงขั้น นางก็มั่นคงอยู่ในขั้นราชันสวรรค์ระยะแรก รากฐานแข็งแกร่งกว่าผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันอย่างยิ่ง!

นางสัมผัสได้ว่าพลังในร่างตนพลุ่งพล่านดุจมหาสมุทร ขอบเขตเทพญาณแผ่ขยายกว้างไกลขึ้น ความรู้สึกต่อกฎเกณฑ์ฟ้าดินแจ่มชัดขึ้นหลายเท่าตัว!

หากต้องเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักลั่วอิงอีกครั้ง นางมั่นใจว่าจะสังหารอีกฝ่ายได้ภายใน 3 กระบวนท่า!

ผ่านไปเนิ่นนาน เซี่ยหานอีจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ประกายในดวงตาเก็บงำลึกลง กลิ่นอายสงบนิ่งลึกล้ำดุจหุบเหว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป