สมรภูมิกลางนภา
ถานไถเสินซีเห็นค่ายกลพิทักษ์ภูเขาแตกร้าว แววกังวลวาบผ่านดวงตาหงส์
นางคิดจะกลับไปช่วย แต่มหาจักรพรรดิทั้งสามรั้งนางไว้แน่น ไม่เปิดโอกาสให้นางหลุดจากวงล้อมแม้แต่น้อย
“ถานไถเสินซี เอาตัวเองยังไม่รอด ยังคิดจะช่วยคนอื่นอีกหรือ?” มหาจักรพรรดิมารฟ้าหัวเราะเยาะ ทวนเทพมารฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นเงาหอกนับหมื่น ปิดกั้นทางหนีของนางทุกด้าน
“วันนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวต้องพินาศ!” มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจแสยะยิ้ม กรงเล็บทั้งสิบแปดของเทพปีศาจแห่งความโกลาหลโจมตีออกมาพร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง
“แก่นกำเนิดของเจ้า จะเผาผลาญได้อีกนานเพียงใด?” จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์กวาดง้าวมังกร บีบให้ถานไถเสินซีต้องรับการโจมตีตรง ๆ
“ไสหัวไป!”
1
ถานไถเสินซีตวาดลั่น ปีกหงส์เจ็ดสีสยายออกอย่างเกรี้ยวกราด เปลวเพลิงเจ็ดสีไร้สิ้นสุดแผ่เป็นทะเลเพลิง ผลักมหาจักรพรรดิทั้งสามให้ถอยไปได้ชั่วคราว
แต่นางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงชั่วครู่เท่านั้น
ค่ายกลพิทักษ์ภูเขาพังทลายแล้ว ว่าที่จักรพรรดิทั้งสี่กำลังจ้องตะครุบ กองทัพพันธมิตรกำลังจะบุกเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ส่วนอาจารย์ยังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดของการผ่านทัณฑ์สวรรค์...
“อาจารย์...” นางพึมพำในใจ ดวงตาหงส์มองไปยังตำหนักฟ้าดินเสวียนหวง แววอ่อนโยนวาบขึ้นในดวงตา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวในพริบตา
“การแปรเปลี่ยนทั้งเก้าของหงส์เทพ... การแปรเปลี่ยนครั้งที่แปด!”
นางกัดฟัน แก่นกำเนิดที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในร่างพลันลุกไหม้อย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง!
“กรี๊ด—!!!”
หงส์เทพเจ็ดสีส่งเสียงร่ำร้องโศกเศร้าสุดขีด เปลวเพลิงรอบกายแปรจากเจ็ดสีเป็นสีทองบริสุทธิ์!
นั่นคือเปลวเพลิงหงส์เทพที่แก่นกำเนิดลุกไหม้ถึงขีดสุด จวนเจียนเข้าใกล้เพลิงแท้นิพพานอย่างไร้ขีดจำกัด!