สมรภูมิฟากฟ้า
ร่างหงส์เทพเจ็ดสีที่แปรมาจากถานไถเสินซี กำลังเผชิญแรงกดดันเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
หลังร่างแท้ของมหาจักรพรรดิมารฟ้าปรากฏกาย เขาก็แทงทวนใส่กลางหลังของหงส์เทพเจ็ดสีในคราเดียว
ทวนนี้ไร้เสียงไร้ร่องรอย ทว่ากลับแฝงจิตมารอันน่าสะพรึงที่กัดกร่อนวิญญาณ มุ่งจู่โจมจุดอ่อนโดยเฉพาะ
“ฉึก!”
แม้หงส์เทพเจ็ดสีจะเบี่ยงตัวหลบได้ทัน แต่ปีกหงส์ด้านซ้ายก็ยังถูกปลายทวนเฉี่ยวเข้า
ชั่วพริบตา จิตมารอันเย็นเยียบและโสมมสายหนึ่งก็แทรกซึมผ่านบาดแผลเข้าไป กัดกร่อนต้นกำเนิดไท่อินและเพลิงแท้หงส์เพลิงในกายหงส์เทพอย่างบ้าคลั่ง
“กรี๊!”
หงส์เทพเจ็ดสีร้องครวญด้วยความเจ็บปวด เปลวเพลิงรอบกายพลันหรี่แสงลง
ฉวยโอกาสนี้ มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจกับจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ก็ระเบิดพลังขึ้นพร้อมกัน!
“เทพปีศาจกลืนสวรรค์!”
เทพปีศาจแห่งความโกลาหลยื่นกรงเล็บปีศาจทั้งสิบแปดข้างออกมาพร้อมกัน จับปีกทั้งสองและลำคอของหงส์เทพไว้แน่น ปากมหึมาของเถาเที่ยอ้าออก แล้วกัดลงบนแผ่นหลังของหงส์เทพอย่างแรง!
“ง้าวมังกรเผาวิญญาณ!”
ง้าวมังกรป่าของจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์แปรเป็นสายฟ้าสีทอง พุ่งแทงหว่างคิ้วหงส์เทพโดยตรง วิญญาณมังกรนับหมื่นล้านคำรามอยู่บนปลายง้าว หมายเผาวิญญาณของหงส์เทพให้มอดสิ้น!
“ไสหัวไป!”
ถานไถเสินซีตวาดลั่น เปลวเพลิงเจ็ดสีรอบกายหงส์เทพปะทุขึ้นสนั่น สะเทือนเทพปีศาจแห่งความโกลาหลกระเด็นออกไป ขณะเดียวกันจะงอยปากหงส์ก็กระแทกปลายง้าวมังกรป่าอย่างแรง
“เคร้ง——!!”
เสียงโลหะกระทบกันดังก้องไปทั่วสวรรค์ทั้งปวง
ง้าวมังกรป่าถูกสะเทือนออกไป ทว่าหงส์เทพเจ็ดสีก็ถูกแรงสะท้อนซัดกระเด็นไปไกลร้อยลี้ เปลวเพลิงรอบกายหรี่แสงลงอีกส่วนหนึ่ง
นางตั้งหลักได้แล้วกวาดตามองมหาจักรพรรดิทั้งสาม ดวงตาหงส์ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น มีเพียงจิตสังหารเย็นเยียบ
ทว่าทุกคนล้วนมองออกว่าลมหายใจของนางกำลังอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว
แม้การแปรเปลี่ยนทั้งเก้าของหงส์เทพจะแข็งแกร่ง แต่ท้ายที่สุดก็เป็นเคล็ดวิชาต้องห้ามที่เผาผลาญต้นกำเนิด ย่อมไม่อาจคงอยู่ได้นาน
ยิ่งต้องต่อกรกับสามคนเพียงลำพัง ก็ยิ่งสิ้นเปลืองพลังมหาศาล